Iwan Wasiljewicz zmienia zawód

Akcja filmu rozgrywa się w Moskwie. Aleksander Siergiejewicz Timofiejew (zdrobniale nazwany Szurikiem) jest wynalazcą wehikułu czasu. Żona Szurika - aktorka Zina nie rozumie jego pasji i oznajmia mu, że odchodzi z reżyserem Jakinem. W tym samym czasie złodziej-recydywista Żorż Miłosławski dzwoni do sąsiada Szurika - stomatologa Antona Szpaka. Po upewnieniu się, że Szpak jest w pracy, Miłosławski włamuje się do jego mieszkania i zaczyna je plądrować. Aleksander prezentując dozorcy Buszynowi swoją maszynę czasu powoduje, że znika ściana dzieląca oba mieszkania i złodziej Miłosławski trafia do mieszkania Szurika. Kolejna prezentacja możliwości maszyny czasu powoduje, że obecny w mieszkaniu Szurika dozorca Bunsza i złodziej Miłosławski trafiają do pałacu Iwana Groźnego w Moskwie XVI wieku. Uznani tam za istoty diabelskie, aby uniknąć linczu przebierają się za cara i jego dworzanina. W tym czasie w mieszkaniu Szurika pojawia się prawdziwy car Iwan Groźny, przeniesiony za Bunszę i Miłosławskiego do XX wieku. Milicja odkrywa włamanie do domu Szpaka, co naraża na niebezpieczeństwo cara, a w pałacu carskim przybysze z XX wieku zostają zdemaskowani. Tylko od Szurika zależy, czy uda się na czas przywrócić postacie do ich właściwych epok. Film jest barwny, ale pierwsze i ostatnie sceny filmu są czarno-białe. Z fabuły wynika że wszystkie sceny barwne były majakiem wynalazcy po otrzymaniu ciosu w głowę odlatującym przyrządem w wyniku kolejnego niepowodzenia w trakcie eksperymentów domowych. W 1973 dzieło Gajdaja było najchętniej oglądanym filmem w ZSRR, na który sprzedano ponad 60 mln biletów.