W stronę Belwederu

Po śmierci Karoliny, za którą pośrednio czuje się odpowiedzialny, Cezary w rozpaczy szuka ratunku u Laury. W nocy w pałacu w Odolanach spotyka jej oficjalnego narzeczonego, dochodzi do rękoczynów i Laura wyrzuca kochanka za drzwi. Załamany szuka spokoju w innej posiadłości Wielosławskich, w dworku w Chłodku, ale i tam dręczą go wątpliwości, wyrzuty sumienia i tęsknota. W końcu odtrąca pomoc Hipolita i postanawia samodzielnie szukać własnej drogi, a zetknięcie z nędzą przynosi mu otrzeźwienie.