Szklane domy

Baku, 1919 rok. Skazana na ciężkie roboty Jadwiga umiera z wycieńczenia. W ogarniętym rewolucyjnym zamętem mieście trwa rzeź ormiańskiej i żydowskiej ludności, a polskie pochodzenie ratuje Cezaremu życie: zatrudniają go do kopania grobów. Wśród zmasakrowanych ciał znajduje zwłoki ukochanej Aidy, co kończy jego beztroską młodość i naiwny idealizm. Cudem uratowany ojciec, który walczył w Legionach Polskich, przekonuje go do wyjazdu z Baku. Pierwszy etap podróży to Moskwa, gdzie zdobywają dokumenty wyjazdowe, i tam ojciec mówi synowi, że prawdziwym celem jest Polska.