Tak mogło być

Odcinek składa się ze wstępu i trzech możliwych zakończeń. Kruszon jest owładnięty myślą, że Grand żyje, i widzi jego twarz wszędzie: na billboardach, ekranie komputera i w telewizji. W jednym zakończeniu goni zamaskowanego osobnika w tajemniczym pomieszczeniu i sam staje na celowniku jego karabinu, a to okazuje się zawodnik paintballa, który po przeprosinach dzwoni do Granda: kupił to, możesz robić swoje. W drugim Perła z Dylem spotykają w kasynie człowieka łudząco podobnego do Granda i uznają, że to nie Wielgosz. W trzecim Grand spuszcza się po linie do mieszkania Aldony i Kruszona i celuje do łóżeczka Agatki, a sam jest na celowniku Aldony; gdy w łóżeczku leży tylko miś, próbuje uciec przez okno, ale Aldona strzela do niego w ostatniej chwili. Nad zabitym spotykają się wszyscy bohaterowie.