Larry Peerce

Peerce wyreżyserował filmy fabularne One Potato, Two Potato (1964), The Big TNT Show (1966) z Rayem Charlesem i innymi gwiazdami muzyki na koncercie, The Mystery of the Chinese Junk (1967), The Incident (1967), Goodbye, Columbus (1969), The Sporting Club (1971), A Separate Peace (1972), Ash Wednesday (1973) z Elizabeth Taylor, The Other Side of the Mountain (1975), Two-Minute Warning (1976), The Other Side of the Mountain Part II (1978), The Bell Jar (1979), Why Would I Lie? (1980), Love Child (1982), Hard to Hold (1984) i Wired (1989), oparty na życiu i śmierci Johna Belushiego. To kariera filmowa dobrych intencji i pewnej odwagi, która zboczyła też w stronę pretensjonalności. Peerce był nominowany do nagrody Directors Guild of America za Goodbye, Columbus. Peerce reżyserował odcinki Branded, The Green Hornet, Batman, The Monroes, Felony Squad, The Wild, Wild West, Run for Your Life, Judd for the Defense i The Ghost Busters. Syn tenora operowego Jana Peerce'a, Larry Peerce, reżyserował swoją pierwszą żonę, Marilyn Hassett, w czterech filmach, w tym jako ocalałą z wypadku narciarskiego Jill Kinmont, kandydatkę do igrzysk olimpijskich, w The Other Side of the Mountain, za który aktorka zdobyła Złoty Glob. Meredith Baxter i Beau Bridges zagrali adoptowane dzieci w dorosłości poszukujące biologicznych rodziców w The Stranger Who Looks Like Me. Whitney Blake, która jest prawdziwą matką Baxter, zagrała kobietę, która lata temu oddała jej postać do adopcji. W swoistych fantazyjnych wygłupach zatytułowanych I Take These Men Susan Saint James gra żonę nieświadomie mającą wejść na starannie zaplanowane przez męża przyjęcie rocznicowe, gdy stawia mu ultimatum rozwodowe. Potem jednak przeprowadza uroczystość, fantazjując o trzech mężczyznach na przyjęciu (Brian Dennehy, John Rubenstein i Adam West). W Love Lives On Mary Stuart Masterson ma 15 lat i zmaga się z rodzinnymi tragediami, w tym ciążą nastolatki, alkoholizmem i nieuleczalnym rakiem. Sam Waterston, Christine Lahti, Lauren Holly i Louise Latham dzielą te ciężary, a piosenka tytułowa zdobyła nagrodę Emmy. The Fifth Missile opowiada o załodze okrętu podwodnego Polaris Marynarki Wojennej USA na manewrach, cierpiącej z powodu, ni mniej ni więcej, tylko oparów toksycznej farby wywołujących halucynacje. Obsada czyni to znośnym, w tym Sam Waterston, Robert Conrad, Yvette Mimieux, Richard Roundtree, David Soul i Art LeFleur. Christopher Knopf otrzymał nominację do nagrody Writers Guild of America za Prison for Children, o zamkniętych chłopcach-nastolatkach. W obsadzie znaleźli się Rafael Sbarge, Josh Brolin, John Ritter i Betty Thomas. Queenie, oparty na powieści Michaela Kordy, z Mią Sarą jako urodzoną w Indiach pięknością, która ukrywa swoje mieszane pochodzenie, by zostać modelką, a potem gwiazdą filmową. James Goldman pod pseudonimem Winston Beard zaadaptował opowieść Kordy razem z April Smith w angażującą, naładowaną kwestiami rasowymi złośliwą szpilę wymierzoną w stare Hollywood. Kirk Douglas zagrał u boku Sarah Miles, Claire Bloom, Martina Balsama, Joela Greya, Jossa Acklanda, Topola, Alison Doody i Leigha Lawsona. Elvis and Me powstał na podstawie książki Priscilli Presley napisanej z Sandrą Harmon, przeniesionej do formy miniserialu przez Joyce Eliason, z Dale'em Midkiffem udającym Króla i Susan Walters jako Priscillą. The Neon Empire była kolejnym przybliżeniem historii rozrywki, ukazującym sposoby, w jakie nowojorska mafia mogła wynaleźć Las Vegas. Scenariusz Pete'a Hamilla powstał na podstawie opowiadania Edwarda Anhalta. Zgromadzono świetną obsadę, w tym Lindę Fiorentino, Raya Sharkey'a, Martina Landaua, Richarda Brooksa, Julie Carmen, Gary'ego Busey'a, Dylana McDermotta i Harry'ego Guardino. Obsadzanie aktorów zawsze było jedną z mocnych stron Pearce'a, co nigdy nie było tak widoczne jak w The Court-Martial of Jackie Robinson, wzmocnionym przez Andre Braughera w roli tytułowej, wspieranego przez Ruby Dee, Stana Shawa, Kasi Lemmons, Bruce'a Derna, Noble'a Willinghama, Daniela Sterna, Paula Dooleya, Dale'a Dye'a i Dona Hooda. A Woman Named Jackie pozostaje wielkim telewizyjnym sukcesem Pearce'a. Zagrała w nim Roma Downey w starannym i szczerym studium życia Jacqueline Bouvier Kennedy Onassis na podstawie adaptacji Rogera O. Hirsona biografii C. Davida Heymanna. Wczesne etapy życia Jackie zagrali Marianna Bishop jako dziecko i Sarah Michelle Geller jako nastolatka. Produkcja zdobyła nagrodę Emmy za wybitny miniserial z trzech ogólnych nominacji. Cała obsada wypełniła ją kreacjami z krwi i kości, w tym Stephen Collins jako JFK, William Devane jako Black Jack Bouvier, Eve Gordon jako Marilyn Monroe, Joss Ackland jako Aristotle Onassis, Carlin Glynn jako Lady Bird Johnson, Lisa Eichhorn, Wendy Hughes, Bob Gunton, Rosemary Murphy, Nan Martin i Josef Sommer jako Joe Kennedy Sr. Child of Rage skupia się na problemach rodziny z adoptowanymi dziećmi, których córka ma skłonności do przemocy. Mel Harris i Dwight Schultz zagrali rodziców. Poisoned by Love: The Kern County Murders opowiedział prawdziwą historię Stevena Catlina, kalifornijskiego zalotnika, który został skazany za otrucie herbicydem swojej matki oraz pierwszej i piątej żony. Sąd Najwyższy Kalifornii podtrzymał jego wyrok śmierci w 2001 roku za dwa z tych morderstw. Harry Hamlin zagrał Catlina, Eileen Brennan jego matkę, a Helen Shaver i Faith Ford dwie z żon. North & South III było ogromnym przedsięwzięciem, ukazującym następstwa wojny secesyjnej wśród postaci stworzonych przez Johna Jakesa i wcześniej przedstawionych w miniserialach w reżyserii Richarda T. Heffrona i Kevina Connora. Epopeja Pearce'a wędruje przez Południe, do Pensylwanii, Missouri i na Zachód z postaciami żądnymi zemsty. W jego obsadzie znaleźli się James Read, Philip Casnoff, Peter O'Toole, Robert Wagner, Cathy Lee Crosby, Lesley-Anne Down, Mariette Hartley, Jonathan Frakes, Stan Shaw, Rip Torn i Billy Dee Williams. Don E. FauntLeRoy został nominowany do nagrody American Society of Cinematographers za swoją pracę. Peerce uniknął wciągnięcia w dominującą noiro wą zapadnię w swojej ostatniej dekadzie pracy, nawet gdy reżyserował Donnę Mills jako femme fatale w An Element of Truth, stopniowo trującą Petera Riegerta na śmierć, by przejąć jego majątek, oraz Victorii Principal jako ofiarę przemocy domowej, bitą, śledzoną, a następnie porwaną przez męża policjanta. Reżyserował Shannen Doherty jako autorkę Gone with the Wind Margaret Mitchell w biografii A Burning Passion. Pokierował kolejnym zastosowaniem fabuły Groundhog Day (1993) Harolda Ramisa, życzeniem tytułowym dziecka w Christmas Every Day Pearce'a, zmuszającym jej starszego brata do przeżywania świąt bożonarodzeniowych na nowo każdego dnia. W puszystym Love-Struck Wenus (Suzanne Sommers) wysyła Kupidyna (Costas Mandylor) na misję i ten przypadkowo zostaje ukłuty własną strzałą, zakochując się w Cynthii Gibb. Holy Joe, napisany przez Neda Wynna, z Johnem Ritterem w roli orędownika modlitwy w codziennym życiu, bez popadania w moralizatorstwo. A Peerce reżyserował Romę Downey w trzech produkcjach, w tym A Second Honeymoon.