Marvin J. Chomsky

Strauss Dynasty (1991, mini), Telling Secrets (1993, znany też jako Contract for Murder), Triumph Over Disaster: The Hurricane Andrew Story (1993), Catherine the Great (1995, mini, współreżyseria z Johnem Goldsmithem). Chomsky pakował, usprawniał, obsadzał i realizował materiał tak dobrze jak najlepsi filmowcy swoich czasów. Zdobył nagrody Emmy za reżyserię Holocaust, Attica i Inside the Third Reich oraz za produkcję Peter the Great. Otrzymał także nominacje do nagród Emmy za reżyserię Roots i The Billionaire Boys Club oraz za produkcję Evita Peron, Anastasia i Billionaire Boys Club. Chomsky otrzymał nagrody Directors Guild of America za Holocaust i Inside the Third Reich, a był nominowany za Billionaire Boys Club. Do jego wczesnej pracy serialowej należały The Nurses, Wild, Wild West, Star Trek, Then Came Bronson oraz pełnometrażowy The Wacky Zoo of Morgan City z forum Disneya, z Halem Holbrookiem i Wallym Coxem. Chomsky wyreżyserował trzy filmy fabularne: Mackintosh and T.J. (1975) z Royem Rogersem, Good Luck, Mrs. Wyckoff (1979) z Anne Heywood i Tank (1984) z Jamesem Garnerem. Mongo's Back in Town był mrocznym thrillerem o płatnym zabójcy, z Joe Donem Bakerem jako brutalnym tytułowym bandytą, Tellym Savalasem jako jego wrogiem, Sally Field jako jego dziewczyną i Martinem Sheenem jako jego dawnym kumplem. Nie była to zwykła telewizja, z powodu czystej paskudności Mongo, gdy bije Field i igra z niewidomym mężczyzną. Fireball Forward to dobry telewizyjny film o czołgach z II wojny światowej, napisany przez Edmunda H. Northa, jednego ze scenarzystów Pattona (1970) Franklina J. Schaffnera. Ben Gazzara gra nowego dowódcę czarnej owcy dywizji pancernej w tym widowisku. Female Artillary podąża za wozem pełnym kobiet (Ida Lupino, Linda Evans i in.) na Dzikim Zachodzie, osaczonych przez bandytów, z byłym rewolwerowcem Dennisem Weaverem jako ich jedyną nadzieją. The Magician był pilotem serialu z Billem Bixbym. Mrs. Sundance opowiadał dalsze przygody Etty z Butch Cassidy and the Sundance Kid (1969) George'a Roya Hilla, ale z Elizabeth Montgomery przejmującą filmową rolę Katharine Ross. Oba filmy Chomsky'ego o FBI miały znakomite szczegóły czasu i miejsca w odtwarzaniu słynnych spraw biura. Odcinek o Ku Klux Klanie, oparty na książce Dona Whiteheada Three Lives for Mississippi o morderstwach działaczy na rzecz praw obywatelskich w hrabstwie Neshoba w 1964 roku, był szczególnie wstrząsający, ze znakomitą kreacją Ripa Torna i zespołem obejmującym Dabneya Colemana, George'a Grizzarda, Eda Flandersa, Wayne'a Rogersa, Neda Beatty'ego i L. Q. Jonesa. Trzymał się o wiele bliżej faktów niż późniejszy, słynniejszy film Alana Parkera, Mississippi Burning (1988). Chomsky wyreżyserował dwa filmy telewizyjne z Rodem Taylorem i dwa dramaty kryminalne z Darrenem McGavinem. Wyreżyserował filmy pilotowe Danger in Paradise i King Crab. W Little Ladies of the Night zagrali David Soul i Louis Gossett Jr. jako detektywi z wydziału obyczajowego Los Angeles pomagający nastoletniej uciekinierce. Hollow Image opowiadał o wychowanej w Harlemie modelce (Saundra Sharp), która czuje się winna, że porzuciła dawną dzielnicę. Robert Hooks i Morgan Freeman zagrali role drugoplanowe. Victory at Entebbe wykorzystał taśmę wideo dla poczucia bezpośredniości i obsadę wielkich gwiazd, by pomóc wypromować jego pospieszną prezentację poskładanego w całość scenariusza Ernesta Kinoya jako telewizyjnego wydarzenia — o ratowaniu żydowskich pasażerów, którzy znajdowali się na pokładzie lotu Air France porwanego przez Organizację Wyzwolenia Palestyny do Ugandy. Burt Lancaster i Anthony Hopkins prowadzili obsadę obejmującą Kirka Douglasa, Elizabeth Taylor, Helen Hayes, Richarda Dreyfussa, Lindę Blair, Jessicę Walter, Helmuta Bergera, Harrisa Yulina i Juliusa Harrisa jako złowrogiego Idi Amina Dadę. Nastąpiły cztery nominacje do nagród Emmy, ale Raid on Entebbe Irvina Kirschnera z tego samego roku, o tych samych wydarzeniach i z równie gwiazdorską obsadą, był lepszym z tych dwóch filmów. Holocaust był telewizyjnym kamieniem milowym, dramatyzującym zagładę jednej żydowskiej rodziny z rąk nazistów podczas II wojny światowej. Gerald Green bez wątpienia napisał najlepszy scenariusz w swojej karierze, a Chomsky obsadził i wyreżyserował utwór z pełną wiernością szczegółowi historycznemu. Prawdziwych wysokiej rangi nazistów zagrali Ian Holm jako Heinrich Himmler, Tom Bell jako Adolf Eichmann i David Warner jako fanatyk ostatecznego rozwiązania Reinhard Heydrich. Meryl Streep zagrała Ingę Helms Weiss, z Michaelem Moriartym, Jamesem Woodsem, Josephem Bottomsem, Robertem Stephensem, George'em Rose'em, Samem Wanamakerem i Mariusem Goringiem. Spośród 15 nominacji do nagród Emmy Holocaust zdobył osiem, w tym za wybitny miniserial, dla Chomsky'ego, Greena, Streep, Moriarty'ego i Blanche Baker jako Anny Weiss. Nominowani byli także Morton Gould za muzykę oraz aktorzy Fritz Weaver, Rosemary Harris, Tovah Feldshuh, Wanamaker i Warner. Książka Toma Wickera A Time to Die o zamieszkach w więzieniu Attica Correctional Facilty w północnej części stanu Nowy Jork w 1971 roku stała się podstawą kolejnego z zwięźle opowiedzianych sukcesów Chomsky'ego. Wicker, dziennikarz The New York Times wcielony do roli negocjatora podczas czterodniowego impasu, został zagrany przez George'a Grizzarda. Trzydziestu ośmiu strażników wzięto jako zakładników, a uparty pat zakończył się, gdy policja stanowa otworzyła ogień do więźniów, zabijając strażników w krwawej łaźni. Rytmy Chomsky'ego budowały napięcie, które zaostrzało warunki po obu stronach. Wykonawcy byli znakomici, w tym Charles Durning, Morgan Freeman, Anthony Zerbe, Glynn Turman, Roger E. Mosely i Henry Darrow. Attica była nominowana do pięciu nagród Emmy, a Chomsky zdobył jedyną nagrodę. Nominowani byli także Durning i James S. Henderson, który zaadaptował bestseller Wickera. Tę samą historię opowiedziano w równie przekonujący sposób w Against the Wall (1994) Johna Frankenheimera. Evita Peron dramatyzował historię pierwszej pary Argentyny, pułkownika Juana i Evity Peron, zagranych przez Jamesa Farentino i Faye Dunaway. Widowisko, które nie miało nic wspólnego z broadwayowskim musicalem, opowiadało historię Evity od nastolatki aż po jej śmierć w wieku 32 lat. Jose Ferrer, Jeremy Kemp, Katy Jurado, Rita Moreno i Michael Constantine zagrali role drugoplanowe. Widowisko było nominowane do pięciu nagród Emmy, w tym za wybitny dramat specjalny. Vanessa Redgrave zagrała dla Chomsky'ego w My Body, My Child, o matce, która decyduje się urodzić zdeformowane dziecko. Widowisko przyniosło Jackowi Albertsonowi nominację do nagrody Emmy. Następnie Chomsky wyreżyserował film z Valerie Bertinelli, I Was a Mail Order Bride. Inside the Third Reich oparto na pamiętnikach Alberta Speera, powiernika Adolfa Hitlera i architekta, który został ministrem uzbrojenia nazistowskiej machiny wojennej. Po wojnie Speer został w końcu osądzony za zbrodnie wojenne i skazany na 25 lat więzienia. E. Jack Neuman zaadaptował książkę dla Chomsky'ego, który obsadził Rutgera Hauera, przedstawiającego Speera jako postać sympatyczną. Derek Jacobi nie mógł być lepszy w jednym z najznakomitszych wcieleń Hitlera, jakie kiedykolwiek pokazano na ekranie. Znakomita obsada Chomsky'ego obejmowała Johna Gielguda jako ojca Speera, Trevora Howarda, Blythe Danner, Marię Schell, Randy'ego Quaida, Roberta Vaughana, Zoe Wanamaker, Vivecę Lindfors, Iana Holma, Elke Sommer, Stephena Collinsa, Morta Sahla, Maurice'a Roevesa i Dereka Newarka. Chomsky zdobył zarówno wyróżnienia DGA, jak i Emmy, a miniserial otrzymał łącznie siedem nominacji do nagród Emmy, w tym za wybitny film specjalny i dla Jacobiego. Nairobi Affair Chomsky'ego jest elementarne pod każdym względem: dobrzy ludzie kontra kłusownicy zagrożonej dzikiej fauny, nałożeni na trójkąt z udziałem ojca Charltona Hessona i syna Johna Savage'a, obaj zakochani w Maud Adams. Robert Kennedy & His Times zaadaptowano z książki Arthura Schlesingera Jr. przez Walona Greena, więc kilka skaz trafia do miniserialu Chomsky'ego. Ale Brad Davis uchwycił zarówno krnąbrne wady Kennedy'ego, jak i jego szczęśliwą publiczną twarz, a kilka ciekawych migawek po drodze zapewnili G. D. Spradlin (jako LBJ), Ned Beatty (J. Edgar Hoover), Cliff De Young (JFK), Joe Pantoliano (Roy Cohn), George Grizzard (John Siegenthaler), Harris Yulin (Joe McCarthy), Veronica Cartwright (Ethel Kennedy) i in. Ten 309-minutowy utwór otrzymał nominację do nagrody Emmy za wybitny miniserial. Peter the Great był epickim biopicem przedstawiającym życie i wysiłki rosyjskiego cara Piotra I, który panował ponad cztery dekady, począwszy od 1682 roku, i wydobył rosyjską kulturę z ciemnych wieków dzięki nowym strategiom wojskowym, postępowi intelektualnemu i europejskim technologiom. Maximilian Schell zagrał jedną ze swoich najlepszych ról, z Vanessą Redgrave jako jego gwałtowną siostrą Sophią i Laurence'em Olivierem jako królem Anglii Wilhelmem III Orańskim. Edward Anhalt zaadaptował historię Roberta K. Massiego na tę ogromną produkcję, filmowaną w byłym ZSRR i Austrii, z której Lawrence Schiller został zwolniony ze stanowiska reżysera. Chomsky dokończył zdjęcia. Międzynarodowa obsada obejmowała Trevora Howarda jako sir Isaaca Newtona, Hannah Schygullę jako Katarzynę, Omara Sharifa, Elke Sommer, Helmuta Griema, Ursulę Andress, Renee Soutendijk, Mela Ferrera, Lilli Palmer, Jana Niklasa i Jeremy'ego Kempa. Mimo logistyki, zmiany reżysera w połowie zdjęć i innych przeciwności, Peter the Great zdobył nagrodę Emmy dla wybitnego miniserialu, a statuetki powędrowały zarówno do Chomsky'ego, jak i Schillera. Otrzymał łącznie siedem nominacji, w tym dla Redgrave i operatora Vittorio Storaro. Chomsky obsadził Marka Harmona jako seryjnego mordercę Teda Bundy'ego w The Deliberate Stranger, pracując na adaptacji książki Richarda W. Larsena autorstwa Hesper Anderson. Bundy zamordował co najmniej 25 kobiet w trzech stanach aż do swojego schwytania w 1979 roku. Wierność Chomsky'ego faktom była silna jak zawsze, a Harmon został nominowany do Złotego Globu, prowadząc obsadę obejmującą M. Emmeta Walsha, Johna Ashtona, Frederica Forresta, Billy'ego Greena Busha, Glynnis O'Connor, Lawrence'a Pressmana i George'a Grizzarda, ponownie grającego pisarza (Larsena) w filmie Chomsky'ego. Anastasia: The Mystery of Anna powstała, zanim dowody DNA udowodniły, że bohaterka tego filmu, Anna Anderson, nie mogła pochodzić z krwi carskiej pary Rosji i nie była tym, za kogo się podawała, wielką księżną Anastazją. Ale wówczas Chomsky, aktorka Amy Irving i scenarzysta James Goldman, który zaadaptował książkę Petera Kurtha o Anderson, poszli za prawdopodobieństwem, że bohaterka mówiła prawdę. Olivia de Havilland zagrała wdowią cesarzową Marię, z Omarem Sharifem i Claire Bloom jako Mikołajem i Aleksandrą, Rexem Harrisonem jako wielkim księciem Cyrylem Romanowem oraz Edwardem Foxem, Nicholasem Surovym, Susan Lucci, Elke Sommer, Christianem Bale'em i Janem Niklasem. Utwór był nominowany do czterech nagród Emmy, w tym za wybitny miniserial i kreację De Havilland. Billionaire Boys Club opowiada historię przedsiębiorcy z Beverly Hills Joego Hunta, który zgromadził kilku dawnych kolegów z liceum w tytułowy nadęty gang oszustów, który zostaje oszukany przez innego oszusta towarowego, Rona Levina, który znika. Ale Hunt pozostawił po sobie listę kroków do wykonania w sprawie morderstwa. Judd Nelson zagrał swoją najlepszą rolę jako Hunt, a Silver był w swoim śliskim żywiole jako Levin. Role drugoplanowe zagrali Brian McNamara, Fredric Lehne, Jill Schoelen, Stan Shaw, Dale Dye, Gale O'Grady, John Stockwell i Raphael Sbarge. Film był nominowany do czterech nagród Emmy — za wybitny miniserial, reżyserię Chomsky'ego, Silvera i scenarzystę Gy Waldrona — oraz do dwóch Złotych Globów, dla Nelsona i McNamary. Angel in Green to Susan Dey jako amerykańska misjonarka zakonna na atolu południowego Pacyfiku, gdzie Milo O'Shea jest głównym duchownym, a Bruce Boxleitner jest kapitanem sił specjalnych szkolącym mieszkańców wsi w technikach antyterrorystycznych. I'll Be Home for Christmas osadzono w czasach II wojny światowej, z Courtney Cox, Peterem Gallagherem, Halem Holbrookiem i Evą Marie Saint świętującymi święta. Brotherhood of the Rose wysunął na czoło Roberta Mitchuma jako mędrca, mentorsko instruującego agentów wywiadu Romulusa (Peter Strauss) i Remusa (David Morse) od ich sierocych chłopięcych lat, by stanęli na czele zadania Mitchuma polegającego na utrzymaniu równowagi sił w świecie, zgodnie z tym, co w świecie tego filmu uzgodniły rządy mocarstw. Strauss Dynasty opowiadało historię wielkiej rodziny muzycznej, z Anthonym Higginsem jako Johannem i Stephenem McCannem jako Schanim. Laurence Rosenthal napisał oryginalną muzykę do utworu, a Anthony Glen był redaktorem muzycznym. Chomsky ponownie obsadził Gielguda, tym razem jako Dreschlera, a w skład obsady weszli Alice Krige, Cherie Lunghi, Edward Fox i Lisa Harrow. Telling Secrets dało Cybill Shepherd okazję do nieco diabolicznego pozowania w stylu femme fatale, jako światowej damie, która knuje, by doprowadzić do morderstwa kochanki swojego męża. Film Chomsky'ego o huraganie Andrew wypadł, jak ujął to jeden z krytyków, jak „kolejny deszczowy dzień". Reżyser uczynił Catherine Zeta-Jones Katarzyną Wielką, telenowelą dla jej fanów, ale nie całkiem dorównującą innym spojrzeniom reżysera na rosyjską historię. Zagrała u boku Paula McGanna, Iana Richardsona, Jeanne Moreau i Sharifa. Dbałość Chomsky'ego o ducha historii w jego dramatyzacjach była zawsze priorytetem, a on gromadził najznakomitsze talenty świata, by tworzyć niektóre z największych programów telewizyjnych. krótkometrażowy film dokumentalny Joyce at 34 (1972), i pozostała przy dokumentach, dopóki nie wyreżyserowała Smooth Talk (1985), kinowej wersji adaptacji opowiadania Joyce Carol Oates wyprodukowanej przez PBS/American Playhouse, o nastoletniej dziewczynie (Laura Dern) wkraczającej w dorosłość. Film przyniósł Choprze uznanie krytyków za realistyczne podejście do opowieści o nastolatce zdezorientowanej własną zmysłowością. Wyreżyserowała film Diane Keaton, The Lemon Sisters (1989), a następnie znalazła dom w filmach telewizyjnych, zaczynając pomyślnie od Murder in New Hampshire: The Pamela Wojas Smart Story (1991), opartego na autentycznej sprawie nauczycielki, która uwiódłszy dwóch swoich uczniów, manipulowała nimi, by zabili jej męża. Widowisko skorzystało z niezwykłej kreacji Helen Hunt jako przebiegłej uwodzicielki. Chopra poszła za tym z dwoma thrillerami z Veronicą Hamel: Baby Snatcher (1992) i The Disappearance of Nora (1993). Chopra wyreżyserowała pary zagadek kryminalnych, w których dwie gwiazdy tworzyły, a następnie powtarzały swoje role w sequelach. Elizabeth Montgomery wcieliła się w zdobywczynię Nagrody Pulitzera, reporterkę kryminalną Miami Herald Ednę Buchanan w telewizyjnej adaptacji książki Buchanan The Corpse Had a Familiar Face (1994), o mężczyźnie desperacko poszukującym swojej zaginionej córki, oraz w Deadline for Murder: From the Files of Edna Buchanan (1995). A Gene Wilder współtworzył i zagrał główną rolę w oryginalnym filmie A&E Murder in a Small Town (1999), o śmierci znienawidzonego przedsiębiorcy z Connecticut. Aktor powtórzył swoją postać z lat trzydziestych, Casha Cartera, detektywistycznego kierownika teatru, w The Lady in Question (1999), w którym zostaje zamordowana działaczka na rzecz praw żydowskich grana przez Claire Bloom. W L.A. Johns Brittany Murphy zagrała prostytutkę, Rip Girls przyjrzał się kobietom surferkom, a Blonde oparto na książce Oates o Marilyn Monroe, w którym zagrała Poppy Montgomery.