Peter Brook

Przez ponad dwie dekady Brook był dyrektorem Royal Shakespeare Company. Jego nieliczne filmy fabularne to między innymi The Beggar's Opera (1953) z Laurence'em Olivierem, bardzo ceniona pierwsza adaptacja The Lord of the Flies Williama Goldinga (1963), The Persecution and Assassination of Jean-Paul Marat as Performed by the Inmates of the Asylum at Charenton Under the Direction of the Marquis de Sade (1968, aka Marat/Sade) oraz King Lear (1971) z Paulem Scofieldem. Brook reżyserował na Broadwayu, w West Endzie i dla telewizji francuskiej. Telewizyjny Lear Brooka jest znaczący ze względu na swoją gwiazdę, Orsona Wellesa, który nałożył kit i brodę, jakby był Olivierem, i oddał się potężnym 73 minutom sapania w jednym z bardziej słynnych występów telewizji nowej fali. W obsadzie znaleźli się także Beatrice Straight, Larry Blyden i Alan Badel. Nieustępliwie awangardowy, Brook prowadził Szekspira w wielu kierunkach, obsadzając ozdobionego dredami jamajskiego aktora Adriana Lestera jako Hamleta w swojej jedynej innej godnej uwagi produkcji telewizyjnej.