Robert Mulligan

Mulligan otrzymał nominację do Oscara i nagrody Directors Guild of America za To Kill a Mockingbird (1962). Był także nominowany do nagród DGA za Fear Strikes Out (1957), The Great Imposter (1961) i Summer of ’42 (1971). Jego filmy fabularne to The Rat Race (1960), Love with the Proper Stranger (1963), Baby, the Rain Must Fall (1965), Inside Daisy Clover (1965), Up the Down Staircase (1967), The Other (1972), The Nickel Ride (1974), Same Time, Next Year (1978) i The Man in the Moon (1991). Mulligan reżyserował dla wielu znaczących antologii dramatycznych lat pięćdziesiątych, w tym Kraft Television Theatre, Suspense, Goodyear Television Playhouse i The Alcoa Hour. The Defender, rzadki dwuczęściowy program w Studio One, był inspiracją dla popularnego serialu prawniczego The Defenders, który zadebiutował w 1961 roku z E. G. Marshallem i Robertem Reedem w rolach głównych. Oryginał napisał Reginald Rose, a zagrali w nim Ralph Bellamy, Steve McQueen, Martin Balsam i William Shatner. The World of Nick Adams przedstawiał siedem opowiadań Ernesta Hemingwaya splecionych scenariuszem A. E. Hotchnera w wystawnej produkcji Johna Housemana w ambitnym, choć krótko istniejącym The Seven Lively Arts. Aaron Copeland skomponował muzykę i dyrygował orkiestrą podczas transmisji na żywo. Wśród tych opowiadań były The Battler, The Three-Day Blow i The End of Something, a w obsadzie znaleźli się Steven Hill jako Nick Adams wraz z Williamem Marshallem, Elim Wallachem, Olive Deering, Vivian Nathan, Williamem Smithersem i Frankiem Silverą. Hemingway twierdził kiedyś, że była to jedna z najlepszych adaptacji dramatycznych jego prozy. Mulligan należał do czołówki wczesnych prezenterów klasycznej literatury w telewizji. Jako stały reżyser dla Du Ponta Mulligan przygotował niektóre z wybitnych programów tego prestiżowego forum. Ludi Claire zaadaptowała The Bridge of San Luis Rey Thorntona Wildera, a w obsadzie Mulligana znaleźli się Judith Anderson, Eva LaGallienne, Rita Gam, Hume Cronyn, Steven Hill i Theodore Bikel. W A Tale of Two Cities Dickensa Eric Portman wystąpił w roli głównej z George’em C. Scottem, Gracie Fields, Agnes Moorehead, Denholmem Elliottem, Jamesem Donaldem i Fritzem Weaverem. Dla Mulligana duet Jacqueline Babbin i Audrey Gellen zaadaptował The Member of the Wedding Carsona McCullersa, What Every Woman Knows Jamesa M. Barriego oraz Billy Budd Hermana Melville’a, w którym zagrali Don Murray i Roddy McDowell. The Human Comedy Williama Saroyana miała w rolach głównych Michaela J. Pollarda, Jo Van Fleet i R. G. Armstronga. Przechodząc do Playhouse 90, Mulligan wyreżyserował adaptację Davida Swifta powieści Roberta Gravesa, They Hanged My Saintly Billy, pod tytułem The Mystery of Thirteen, z Jackiem Lemmonem, Margaret O’Brien i Herbertem Marshallem w rolach głównych. Not the Glory było kolejnym scenariuszem Swifta, tym razem na podstawie opowiadania Pierre’a Boulle’a, z Jamesem Masonem, Ann Todd i Dennisem Kingiem. Dla prezentacji Ah Wilderness! Eugene’a O’Neilla w Hallmark Hall of Fame Mulligan otoczył Lee Kinsolvinga Helen Hayes, Burgessem Meredithem, Betty Field i Lloydem Nolanem. Ostatnim programem Mulligana dla Playhouse 90 była adaptacja Tomorrow Williama Faulknera autorstwa Hortona Foote’a, ze zbioru opowiadań o Gavonie Stevensie zatytułowanego Knight’s Gambit. Utwór ukazał się najpierw w Saturday Evening Post. Telewizyjna prezentacja została później zaadaptowana przez Foote’a na sztukę, a następnie na film z 1972 roku w reżyserii Josepha Anthony’ego, przy czym w obu późniejszych wersjach Roberta Duvalla obsadzono jako Jacksona Fentry’ego. Richard Boone zagrał Fentry’ego w programie Mulligana, obok Kim Stanley, Charlesa Bickforda, Chilla Willsa, Beulah Bondi i Andrew Prine’a. Ramą opowieści retrospektywnej jest sędzia Fentry odmawiający oddania głosu za skazaniem mordercy. Narracja tła pokazuje, jak przygarnia wędrującą ciężarną kobietę na wiejskim Missisipi, poślubia ją, zanim umrze, i wychowuje niemowlę na małego chłopca. Chłopiec zostaje mu następnie odebrany siłą przez jej krewnych i w końcu okazuje się, że był mordercą, Buckiem Thorpe’em. Mulligan poprowadził ten utwór z czułą troską, załamując faulknerowskie motywy oraz szczegóły czasu i miejsca w scenariuszu Foote’a przez wyrazistą, małomówną kreację Boone’a. Jedno z ostatnich zaangażowań reżysera w tym medium zbiegło się z pierwszym występem Laurence’a Oliviera w amerykańskiej telewizji. W tej adaptacji The Moon and Sixpence W. Somerseta Maughama Olivier zagrał artystę wzorowanego na Gauguine, Charlesa Stricklanda. Znakomita interpretacja NBC obejmowała Judith Anderson, Hume’a Cronyna, Geraldine Fitzgerald, Jessicę Tandy, Cyrila Cusacka, Denholma Elliotta, Jean Marsh i Murraya Mathesona. Zarówno Mulligan, jak i Olivier zdobyli nagrody Emmy za The Moon and Sixpence, które było również nominowane jako najlepszy pojedynczy program. Producent David Susskind został uhonorowany nagrodą Peabody za ten program.