Grzegorz Zgliński

Polski reżyser i scenarzysta, który stawia na kino psychologiczne, gdzie emocja rodzi się z relacji i konsekwencji wyborów, a nie z łatwych fajerwerków. Jego styl jest uważny i realistyczny: lubi obserwować człowieka w sytuacji granicznej, gdy maski pękają, a prawda wychodzi w drobiazgach. Zgliński potrafi prowadzić aktorów w sposób, który wydobywa naturalność, dlatego sceny brzmią jak życie, a nie jak „ładnie napisany dialog”. Zawodowo wybiera projekty z wyraźnym nerwem moralnym, często niewygodne, ale uczciwe. Prywatnie pozostaje raczej dyskretny, a jego wizerunek budują filmy, nie autopromocja. Jego kariera pokazuje, że polskie kino ma twórców, którzy wolą pytać niż pouczać. I właśnie to u niego działa.