Robert Knights

Utwory Knightsa nominowane do nagród British Academy of Film and TV Arts w kategorii najlepszy serial dramatyczny lub dramat to The Glittering Prizes, The History of Man, The Ebony Tower i Porterhouse Blue. Zaczął w branży od reżyserowania seriali The Public Eye, Thirty-Minute Theatre i Dad's Army. Knights wyreżyserował film fabularny The Dawning (1988), historię uciekiniera z IRA z Anthonym Hopkinsem, Rebeccą Pidgeon, Hugh Grantem i Trevorem Howardem. The Place of Peace był dramatem Ruth Prawer Jhabvala z Jane Lapotaire i Beatrix Lehman. The Glittering Prizes był adaptacją autorstwa Frederica Raphaela jego własnej autobiograficznej powieści o obietnicy i oczekiwaniu studentów w Cambridge, ich rozczarowaniach i miłościach. Główny aktor Tom Conti i utwór otrzymali nominacje do BAFTA, choć reżyserzy Knights i Hussein zostali pominięci. W obsadzie znaleźli się Nigel Havers, Judi Bowker i Angela Down. Edmund Grosse zaadaptował powieść Alexandre'a Dumasa The Lady of the Camelias, a Knights wyreżyserował w rolach głównych Kate Nelligan i Petera Firtha. Pierwszą produkcją Knightsa dla Play for Today była sztuka Dennisa Pottera Only Make Believe, pierwotnie zatytułowana Angels Are So Few, o niepełnosprawnym fizycznie dramaturgu, który zatrudnia młodą kobietę do dyktowania. Gdy napięcia między tą dwójką (Keith Barron i Georgina Hale) narastają, fragmenty sztuk nagle ożywają w jego gabinecie. The Emergency Channel wystąpił z Nigelem Hawthorne'em i Patrickiem Stewartem, w The After Dinner Game zagrali Margaret Whiting i Rupert Davies, a Love on a Gunboat był autorstwa Malcolma Bradbury'ego, który później napisał kilka dramatów wyreżyserowanych przez Knightsa, w tym The Enigma i The History of Man, z Anthonym Sher i Geraldine James. The Voysey Inheritance napisał Harley Granville-Barker, a zagrali w nim Jeremy Irons i Edward Fox. W A Dedicated Man pracoholik Alec McCowen prosi starą pannę Joan Plowright, by udawała jego żonę, dopóki jego tolerancja dla jej pytań o jego przeszłość nie zaczyna się kruszyć. The Ebony Tower, który w Ameryce pokazano na PBS, powstał na podstawie opowiadania Johna Fowlesa o młodym brytyjskim artyście, który udaje się do francuskiego zamku, by uczyć się od jednego z wielkich mistrzów, emigracyjnego Brytyjczyka mieszkającego z dwiema młodymi kobietami, które często są bez ubrań. Laurence Olivier zagrał rozrzutnego artystę, który arogancko prawi kazania o sztuce i potrzebach artysty. Olivier przesadzający w grze to nic nowego, ale naga uroda Grety Scacchi i Toyah Willcox rozprasza. Zarówno Olivier w najwyższej formie, jak i kobieca uroda zasługują na podziw, być może osobno, ale odbiegają od celu utworu, którym jest powód podróży młodego artysty do Francji, by się uczyć i rozwijać. Jednak na tle wszystkiego innego na płótnie Knightsa, i w osobie Rogera Reesa, ten praktycznie znika. Tender Is the Night to jedno z niewielu dzieł literackich, które trafiły na ekran dzięki wrażliwości trzech gigantów słowa pisanego. Powieść F. Scotta Fitzgeralda została ułożona chronologicznie w 1951 roku przez krytyka Malcolma Cowleya, a następnie zaadaptowana z tego linearnego scenariusza na miniserial Knightsa przez Pottera. Showtime i BBC współpracowały przy jednej z najlepszych adaptacji Fitzgeralda w historii. Knights dał aktorom przestrzeń i pozwolił, by osobista melancholia połączyła się z uniwersalnym smutkiem, gdy szalone lata dwudzieste zmierzały ku wielkiemu kryzysowi. Peter Strauss zagrał Dicka Divera, a Mary Steenburgen Nicole, obok Johna Hearda, Edwarda Asnera, Piper Laurie, Sean Young, Jeana Reno, Timothy'ego Westa, Matta Frewera i innych. Miniserial otrzymał pięć nominacji do BAFTA, w tym dla Mary Steenburgen jako najlepszej aktorki i dla ulubionego współpracownika Knightsa Richarda Rodneya Bennetta za najlepszą muzykę. Steenburgen i Heard otrzymali w Ameryce nominacje do CableACE. Bradbury zaadaptował powieść Toma Sharpe'a Porterhouse Blue, a Knights wpiął jej szorstkie krawędzie głęboko w brytyjską fascynację świadomością klasową. To satyra społeczna na Cambridge College, gdzie niemal każdy student pochodził z uprzywilejowanego środowiska. Ale nowy dyrektor (Ian Richardson) jest jednym z nielicznych absolwentów Cambridge, którzy nie pochodzili z takiego środowiska, i zabiera się za zmuszanie snobów do posłuszeństwa. Z dziewięciu nominacji do BAFTA program zdobył nagrodę dla najlepszego aktora dla Davida Jasona za rolę Skulliona oraz za muzykę Christophera Gunninga i Ricka Lloyda. W przewrotowym przedsięwzięciu udział biorą Barbara Jefford, Lockwood West, Harold Innocent, Charles Gray i Paul Rogers. Knights nadal mieszał gatunki, po raz kolejny reżyserując Joan Plowright w And a Nightingale Sang, przeprowadzając Kim Cattrall przez podwójną rolę w kanadyjskim Double Vision, a następnie z Johnem Cleesem, który napisał i zagrał główną rolę w Look at the State We're In! Reżyser podjął się południowoafrykańskiego westernu Black Velvet Brand oraz dramatyzacji życia osławionego brytyjskiego faszysty Oswalda Toma Mosleya w Mosley, z Jonathanem Cake'em w roli tytułowej.