Tom Hooper

Hooper reżyserował odcinki Byker Grove, EastEnders i Cold Feet, a także film fabularny Red Dust (2004), oparty na powieści prawniczej dotyczącej stosunków rasowych w RPA, z Hilary Swank. Hooper zdobył nagrodę Emmy za najlepszą reżyserię za Elizabeth I i był nominowany za Prime Suspect 6. Był nominowany do nagród British Academy of Film and TV Arts za najlepszy serial za Prime Suspect 6 oraz za najlepszą reżyserię i najlepszy dramat za Longford. Love in a Cold Climate zostało wyreżyserowane przez Donalda McWhinniego w BBC w 1980 roku i wyemitowane w PBS w wersji 420-minutowej. Wersja Hoopera, również wyemitowana przez PBS po premierze w BBC, jest 150-minutową adaptacją powieści Nancy Mitford autorstwa Deborah Moggach. Elisabeth Dermot Welsh zagrała Lindę, a w obsadzie znaleźli się Alan Bates, John Light, John Wood i Anthony Andrews. Daniel Deronda George’a Eliota został zaadaptowany dla Hoopera przez Andrew Daviesa. Ten 210-minutowy pobyt w wyższych sferach epoki wiktoriańskiej przedstawił Hugh Dancy’ego w roli tytułowej z Romolą Garai, Jodhi May, Gretą Scacchi i Barbarą Hershey. Ten dobrze wyposażony serial był nominowany do pięciu nagród BAFTA i zdobył je za montaż filmowy i dźwięk. Przejęcie serialu Prime Suspect Helen Mirren było przypadkiem obosiecznego miecza: zostać zaproszonym do wielkiej serii, a następnie musieć podtrzymać jej tradycję doskonałości. Hooper zrobił właśnie to. Temat był aktualny: Detektyw Superintendenta Jane Tennison Mirren prowadzi śledztwo w sprawie morderstwa bośniackiej uchodźczyni, co prowadzi ją do imigrantów Serbów, którzy mogli być zbrodniarzami wojennymi w swojej ojczyźnie. Nastąpiły cztery nominacje BAFTA i trzy nominacje do Emmy, dla serialu i dla Mirren w każdym przypadku. Wyróżnienie BAFTA dla najlepszego pojedynczego dramatu wymieniło Hoopera wraz ze scenarzystą Davidem Berrym i producentem Davidem Boulterem. Trzecia nominacja do Emmy była dla Hoopera za najlepszą reżyserię. W obsadzie znaleźli się Frank Finlay i Phoebe Nicholls. Mirren, której długa droga do brytyjskiego aktorskiego królewskiego statusu obejmowała portrety królewskiej galerii postaci tego kraju, była także w centrum Elizabeth I jako bezpośrednia zapowiedź jej kolejnej roli, jednej z jej najbardziej uznanych, jako Elżbiety II po śmierci księżnej Diany w The Queen (2006) Stephena Frearsa. Potężny talent aktorki zwyciężył w Elizabeth I Hoopera, którą na ekranie grali tacy aktorzy jak Florence Eldridge, Flora Robson, Bette Davis, Jean Simmons, Judith Anderson, Glenda Jackson, Cate Blanchett i wielu innych. Życie publiczne i prywatne kobiety, która rządziła Anglią w latach 1568–1603 i jest uznawana przez większość historyków za najpopularniejszego władcę tego kraju, otrzymało wspaniałą interpretację dzięki sposobowi, w jaki Hooper poprowadził teleplay Nigela Williamsa. Jeremy Irons zagrał drugoplanowo Earla of Leicester, a w obsadzie znaleźli się Barbara Flynn, Hugh Dancy, Ian McDiarmid, Patrick Malahide i John McEnery. Miniserial zmiażdżył nagrody Emmy, zdobywając dziewięć zwycięstw z 13 nominacji. Ten wielki wkład w brytyjską tradycję introspekcji monarchy zdobył nagrody dla najlepszego miniserialu, za reżyserię Hoopera, dla Mirren, Ironsa, za scenografię, kostiumy, casting, fryzury i jeden z montaży. Williams i Dancy byli wśród nominowanych. Serial zdobył Złote Globy dla najlepszego miniserialu oraz za kreacje Mirren i Ironsa. Ci dwaj aktorzy zdobyli także nagrody Screen Actors Guild za swoją znakomitą pracę. Wymagająca BAFTA rzuciła w produkcję cztery nominacje techniczne, a Robert Lane zdobył nagrodę za swoją muzykę. Serial został uhonorowany nagrodą Peabody. Rekonstrukcja życia i kariery Lorda Longforda przez Hoopera postawiła Jima Broadbenta w centrum uwagi jako byłego brytyjskiego ministra pracy, który zmarł pięć lat przed emisją tego filmu biograficznego. Urodzony jako Francis Aungier Parkenham, Longford był niezwykle kontrowersyjny z powodu swoich przekonań politycznych i był działaczem na rzecz praw człowieka. Serial zdobył trzy z dziewięciu nagród BAFTA, do których był nominowany, oraz pięć nominacji do Emmy. Doskonała kreacja Broadbenta, teleplay Petera Morgana i montaż Melanie Oliver zdobyły BAFTA, a wśród nominowanych znaleźli się Samantha Morton jako Myra Hindley i Andy Serkis jako Ian Brady oraz Hooper. Nominacje do Emmy objęły najlepszy pojedynczy dramat, wymieniając Hoopera, Morgana i producentów, a także Broadbenta, Morton, muzykę Roberta Lane’a i kostiumy. W rolach drugoplanowych wystąpili Lindsay Duncan i Kate Miles. Hooper odpowiadał za epicką adaptację Kirk Ellisa biografii prezydenta USA Johna Adamsa autorstwa Davida McCullougha, która zdobyła Nagrodę Pulitzera, dla HBO. Paul Giamatti występuje w roli tytułowej Johna Adamsa, a w obsadzie są Laura Linney (Abigail Adams), David Morse (George Washington) i Tom Wilkinson (Benjamin Franklin).