Jean Yarbrough

Od czasów filmu niemego reżyser drugiej ekipy i asystent reżysera, Yarbrough utrzymywał długą karierę jako scenarzysta, producent i przede wszystkim reżyser niskobudżetowych filmów przez lata wojenne, a potem w telewizji. Jego doświadczenie reżyserskie przy takich filmach jak A Buckaroo Broadcast (1938) i Freckles Comes Home (1942) dobrze mu posłużyło przy odcinkach Petticoat Junction i The Addams Family. Łabędzim śpiewem Yarbrougha był jego jedyny film telewizyjny, który miał jedną z najlepszych obsad (Pat O'Brien, Walter Brennan, Chill Wills, Jack Elam, Andy Devine, Edgar Buchanan i inni) i scenariuszy (staruszkowie rozprawiają się z korupcją, autorstwa Jamesona Brewera), jakie kiedykolwiek miał. Filmy/Miniserial: The Sins (2000, mini), The Way We Live Now (2001, mini), The Young Visitors (2003), State of Play (2003, mini), Sex Traffic (2004, mini), The Girl in the Café (2005). Yates szybko stał się jednym z najbardziej podziwianych brytyjskich filmowców młodego dwudziestego pierwszego wieku. Wyreżyserował odcinki The Bill i osobliwy film fabularny The Tichborne Claimant (1996), z Johnem Gielgudem, Robertem Hardym i kilkoma innymi brytyjskimi aktorami charakterystycznymi. Po zdobyciu wielkiego sukcesu telewizyjnego, omówionego poniżej, Yates wyreżyserował Harry Potter and the Order of the Phoenix (2007) i podpisał kontrakt na dwa kolejne odcinki żyły złota J. K. Rowling. The Sins było studium postaci o rozmyślaniach i konsekwencjach bycia zawodowym złodziejem banków i kierowcą samochodu do ucieczki. Pete Postlethwaite zagrał główną rolę z Geraldine James, a oboje wraz z serialem otrzymali nominacje do nagród British Academy of Film and TV Arts. The Way We Live Now było dramatem wiktoriańskiego Londynu z dorobkiewiczem biznesmenem obiecującym bogactwa każdemu, kto się z nim zwiąże. David Suchet zagrał główną rolę z Shirley Henderson i Matthew Macfadyenem. Ten serial zdobył nagrody BAFTA za najlepszy serial dramatyczny, scenografię i makijaż oraz otrzymał pięć innych nominacji, w tym za rolę Sucheta. State of Play kontynuowało wielkie szczęście Yatesa. Kariera i życie polityka przybierają skomplikowany obrót, gdy jego asystentka badawcza zostaje znaleziona zamordowana w londyńskim metrze. Bill Nighy zdobył BAFTA dla najlepszego aktora za swoją pracę w tej produkcji, która otrzymała siedem 635635 łącznych nominacji, w tym za najlepszy serial dramatyczny i za rolę Davida Morrisseya. Sex Traffic dotyczył międzynarodowego pierścienia przymusowej prostytucji. Ten mocno uderzający dramat zdobył osiem nagród BAFTA, w tym za najlepszy serial dramatyczny, najlepszą aktorkę dla Anamarii Marinki, muzykę Jonathana Goldsmitha i montaż filmu Marka Daya. Miniserial zdobył także cztery nagrody Gemini z 14 nominacji, w tym jedną dla Yatesa jako najlepszego reżysera. Wendy Crewson również zagrała główną rolę wraz z Maury Chaykinem, Lenem Cariou i Johnem Simmem. The Girl in the Café było scenariuszem starszy mężczyzna i młodsza kobieta osadzonym w Londynie i Reykjaviku na Islandii, z Billem Nighym i Kelly Macdonald. Podczas gdy honory BAFTA ostatecznie postanowiły ominąć projekt Yatesa, a wciąż otrzymał dwie nominacje, a zdjęcia Chrisa Seagera wygrały, wkroczyły Emmy, by przejąć pałeczkę: The Girl in the Café zdobyło Emmy za wybitny film telewizyjny, rolę Macdonald i scenariusz Richarda Curtisa. Film otrzymał w sumie siedem nominacji do Emmy, w tym za reżyserię Yatesa i montaż Daya.