Michael O'Herlihy

Brat aktora Dana O’Herlihy’ego, Michael przez cztery dekady wyreżyserował dziesiątki odcinków znaczących seriali akcji, w tym westerny Maverick i Rawhide w latach pięćdziesiątych, The Man from U.N.C.L.E., Mission: Impossible, Star Trek i inne filary lat sześćdziesiątych oraz The A Team, Riptide i Miami Vice w latach osiemdziesiątych. Wśród filmów fabularnych O’Herlihy’ego są disneyowskie produkcje The Fighting Prince of Donegal (1966) i The One and Only Genuine Original Family Band (1968). W latach siedemdziesiątych O’Herlihy był zajęty filmami telewizyjnymi i wraz ze swoim wieloletnim partnerem producenckim Edem Friendlym został nominowany do nagrody Emmy za znakomicie sfilmowaną adaptację autobiograficznego spojrzenia Lillian Rogers Parks na ponad pół wieku służby amerykańskim prezydentom w Backstairs at the White House. Miniserial otrzymał 11 nominacji, w tym dla Louisa Gossetta Jr., Olivii Cole, Roberta Vaughna, Eda Flandersa, Celeste Holm i Eileen Heckart. O’Herlihy w końcu otrzymał swoją nominację do Emmy za reżyserię za swój ostatni projekt, Hoover vs. the Kennedys, który zdramatyzował tajne szpiegowanie klanu Camelot przez dyrektora FBI J. Edgara Hoovera. Połączył on zrozumienie przez reżysera tematów prezydenckich z jego irlandzką wrażliwością. Nicholas Campbell zaprezentował kreację pełną surowej energii jako prokurator generalny Robert Kennedy, otrzymując nominację do Emmy. Jack Warden wcielił się w Hoovera, a Barry Morse zagrał JFK. Wśród thrillerów szpiegowskich O’Herlihy’ego znalazły się Deadly Harvest, w którym Richard Boone mieszka na emeryturze na swojej kalifornijskiej farmie, dopóki nie zaczynają na niego polować zagraniczni agenci, oraz Cry of the Innocent, w którym Rod Taylor szuka zabójców swojej rodziny w Irlandii. Sam Elliott zagrał dla O’Herlihy’ego Evela Knievela, Christopher Plummer był porywającym statek zabójcą na pełnym morzu w Desperate Voyage, a Marie Osmond zagrała pannę młodą w narracji pierwszoosobowej w I Married Wyatt Earp.