Adrian Shergold

Shergold zdobył nagrodę British Academy of Film and TV Arts dla najlepszego serialu dramatycznego za Holding On. Był nominowany do tego samego wyróżnienia za Goodbye Cruel World, Births, Marriages and Deaths, The Second Coming i Low Winter Sun, za który był także nominowany jako najlepszy reżyser. Shergold był nominowany do nagrody BAFTA dla najlepszego dramatu pojedynczego za Dirty Filthy Love. Jako aktor w latach siedemdziesiątych pojawił się w odcinkach Softly, Softly, Mandog, Barlow at Large, The Sweeney i innych programów. Reżyserował odcinki Juliet Bravo, Inspector Morse, A Touch of Frost, Early Doors i innych. Wyreżyserował film The Last Hangman (2005) z Timothym Spallem jako Albertem Pierrepontem, brytyjskim oficjalnym katem ponad 600 osób. Hold the Page Back to ponure spojrzenie na brytyjskie tabloidowe dziennikarstwo sportowe, z Davidem Warnerem jako pismakiem piszącym o piłce nożnej, koniach i innych grach, z dodatkowym powołaniem do chodzenia po pubach. Joanne Whalley nieśmiało zaczyna poznawać scenę singli w Will You Love Me Tomorrow?, który Shergold napisał wspólnie z Davidem Snodinem. Christabel miała w roli głównej Elizabeth Hurley w adaptacji wspomnień Christabel Bielenberg The Past Is Myself, zaadaptowanej przez Dennisa Pottera, o angielskiej dziewczynie, która w latach trzydziestych wychodzi za mąż za niemieckiego adwokata, a potem odkrywa, że zostaje on wtrącony do więzienia za knucie zamachu na Adolfa Hitlera. W tej prawdziwej historii musi zdecydować, czy powiązania jej rodziny z Winstonem Churchillem pomogą, czy zaszkodzą szansom jej męża na uwolnienie. Close Relations również oparto na prawdziwym zdarzeniu, o mężczyźnie w średnim wieku, który spotyka swoją młodą przyrodnią siostrę na pogrzebie ich ojca i zakochują się w sobie. The Life and Times of Henry Pratt to miniserial o dojrzewaniu, osadzony w północnej Anglii przed II wojną światową i w jej trakcie. Stalag Luft to również utwór o II wojnie światowej, komedia o brytyjskich jeńcach, którzy uciekają z obozu w towarzystwie starszych niemieckich strażników, po czym wszyscy postanawiają zostać, pomieszać się i ułatwiać sobie nawzajem życie. Alice Krige gra walczącą prawniczkę w Devil's Advocate, broniącą niesłusznie uwięzionej au pair (Lena Headley) oskarżonej o podpalenie we Włoszech. Nigel Terry i David Morrissey zagrali role drugoplanowe. Holding On dramatyzował bezsensowne zabójstwo pięknej dziewczyny i jego reperkusje dla londyńczyków, których życie zostało nim dotknięte. Ten prowokujący program zdobył nagrodę BAFTA dla najlepszego serialu dramatycznego, wyróżnienie wspólne dla Shergolda, scenarzysty Tony'ego Marchanta i producenta Snodina. Otrzymał nominacje do BAFTA za muzykę Nicka Bicata, montaż Johna Stotharta i oświetlenie. Morrissey zagrał główną rolę u boku Sairy Todd, Phila Danielsa i Petera Firtha. Ray Winstone, Phil Davis i Tessa Peake-Jones znaleźli się wśród zespołu aktorskiego w Births, Marriages, and Deaths, mrocznej sadze napisanej przez Tony'ego Groundsa. Eureka Street to utwór o konflikcie w Irlandii Północnej, dotyczący zwykłych pracowników próbujących żyć normalnie mimo przemocy i stronniczych zachowań wokół nich. Elisabeth Rohm zagrała główną rolę. Swallow, oskarżenie firm farmaceutycznych spod pióra Marchanta, miał w rolach głównych Billa Patersona i Claire Skinner. Buried Treasure, uhonorowany nagrodą Lew Grade Award na BAFTA, dotyczył samouka, geniusza biznesu, który spotyka swoją dziewięcioletnią wnuczkę na pogrzebie córki i odkrywa, że jest jedynym krewnym-opiekunem dziewczynki. John Thaw zagrał główną rolę u boku Dominique Jackson. Scenariusz Johna Sullivana do Micawber rozwinął postać Wilkinsa Micawbera z Davida Copperfielda Charlesa Dickensa. Grany przez Davida Jasona, ten wiktoriański mięczak jest wiecznie optymistyczny i kocha swoje kwieciste słownictwo bardziej niż ktokolwiek, kto go słucha. Sullivan i Shergold wymyślili o nim czteroodcinkowy miniserial. Christopher Eccleston ma jedną ze swoich trudniejszych ról w The Second Coming, grając Stephena Baxtera, samozwańczego Syna Bożego, dokonującego tu i ówdzie cudów. Jego misją jest napisanie Trzeciego Testamentu w pięć dni, a jeśli tego nie zrobi, nastanie dzień sądu. Shergold, scenarzysta Russell T. Davies i Eccleston grają ten dramat dość poważnie, niezależnie od tego, jak absurdalny wydaje się ten pomysł. Poza nagrodą BAFTA dla najlepszego serialu dramatycznego The Second Coming przyniósł Ecclestonowi także nominację dla najlepszego aktora. William Travis i Lesley Sharp zagrali role drugoplanowe. Danielle Cable: Eyewitness zdramatyzował życie siedemnastolatki, która musiała wejść do programu ochrony świadków po tym, jak zidentyfikowała Kennetha Noye'a jako zabójcę 21-letniego Stephena Camerona w wyniku agresji drogowej w Anglii. Noye wcześniej prał pieniądze z napadu na Brinksa i zabił policjanta. Joanne Frogatt zagrała Cable, a Nigel Terry Noye'a. Brytyjczyk Ray Winstone poszukuje zaginionej córki w Stambule w She's Gone. Dirty Filthy Love to komediodramat o mężczyźnie, którego życie zostaje zakłócone przez połączenie zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego i zespołu Tourette'a. Michael Sheen odegrał to podwójne nieszczęście dla Shergolda, którego obsada obejmowała Adriana Bowera i Anastasię Griffith. Program był nominowany do pięciu nagród BAFTA, w tym dla najlepszego aktora (Sheen) i zdjęć (David Odd). Julie Walters gra nauczycielkę zbliżającą się do emerytury w Ahead of the Class, gdy otrzymuje zadanie poprowadzenia niesfornej klasy w centrum Glasgow. W Low Winter Sun Mark Strong gra policjanta Franka Agnew, którego cechuje arogancja, by wierzyć, że popełnił zbrodnię doskonałą. Shergold nakręcił film w Edynburgu i wykorzystuje atmosferę miasta, by pomóc zbudować grozę wokół Franka i kilku innych skorumpowanych policjantów. Brian Mc-Cardie i Robert Wilcox grają role drugoplanowe. Persuasion było adaptacją Jane Austen, Clapham Junction spojrzeniem na gejowskie życie Londynu, a He Kills Coppers retro-thrillerem policyjnym osadzonym podczas mundialu w 1966 roku. producentem tego programu siedem razy. Sherin wyreżyserował filmy Valdez Is Coming (1971) z Burtem Lancasterem i My Old Man's Place (1971) z Arthurem Kennedym. Sherin reżyserował Hill Street Blues, Moonlighting, L.A. Law, South Beach i różne wcielenia Law & Order, którego producentem wykonawczym był przez ponad dekadę. Od 1975 roku jest żonaty z aktorką Jane Alexander. King Lear dał darom wyrazu i siłom wokalnym Jamesa Earla Jonesa odpowiednie forum. Sherin nakręcił ten utwór w sposób dokumentalny, z Jonesem rozgrzewającym się przed występem. Obsada jest znakomita i stanowi coś w rodzaju teatralnego who's who z początku lat siedemdziesiątych, z Rene Auberjonoisem, Williamem Hurtem, Frankie Faisonem, Lee Chamberlain, Paulem Sorvino, Raulem Julią, Ellen Holly, Rosalind Cash, Tomem Aldredgem, George'em Dzundzą, Franklynem Sealesem i innymi. Wyemitowany początkowo jako odcinek specjalny Great Performances, King Lear pokazano także w Theatre in America. Linda Lavin zagrała Amerykankę szukającą rodziny w obozach dla uchodźców w Polsce bezpośrednio po II wojnie światowej w Lena. Louis Gossett Jr. zagrał ojca Clementsa, księdza z getta, który postanawia zresocjalizować młodocianego przestępcę Malcolm-Jamal Warnera. Jaclyn Smith gra policjantkę, która po dwóch dekadach wraca do rodzinnego miasta w Settle the Score, by odnaleźć mężczyznę, który zgwałcił ją jako nastolatkę. Daughter of the Streets to historia z morałem o liberalnej samotnej matce (Alexander), oddanej sprawom społecznym, podczas gdy jej nastoletnia córka (Roxana Zal) jest zaniedbana. Najlepsza praca Sherina w filmie telewizyjnym została zainwestowana w realizację scenariusza Juliana Barry'ego do A Marriage: Georgia O'Keeffe and Alfred Stieglitz, z Alexander i Christopherem Plummerem w rolach tytułowych. Film oświetla obie osobowości poprzez ostre przekomarzania oraz oszczędność i machinacje "przemysłu artystycznego" połowy stulecia ukazane przez zakulisowe rozgrywki Stieglitza.