Wolfgang Becker

Niemiecki reżyser i scenarzysta, który potrafi łączyć humor z melancholią, tworząc kino o pamięci, rodzinie i polityce bez publicystycznego nadęcia. Jego styl jest ciepły, ale precyzyjny: opowiada o wielkich zmianach poprzez małe gesty i codzienne relacje, dzięki czemu historia staje się osobista. Becker świetnie buduje ton, w którym śmiech miesza się z ukłuciem, a widz zostaje z emocją, nie z tezą. Zawodowo jest kojarzony z kinem autorskim, które trafia do szerokiej publiczności, bo jest ludzkie i zrozumiałe. Prywatnie pozostaje raczej dyskretna, bez potrzeby celebryckiej widoczności. Jego kariera pokazuje, że film może mówić o polityce bez krzyku, jeśli opowiada o człowieku. Gdy człowiek jest w centrum, widz słucha uważniej. On umie postawić człowieka w centrum.