John Schlesinger

Schlesinger wyreżyserował 20 filmów fabularnych, w tym zdobywcę Oscara dla najlepszego filmu, Midnight Cowboy (1969). Wśród nich są Billy Liar (1963), Darling (1965), Sunday, Bloody Sunday (1971), The Day of the Locust (1975), Marathon Man (1976), Yanks (1979) oraz Cold Comfort Farm (1995). Reżyser zdobył swojego Oscara za Midnight Cowboy i był nominowany przy dwóch innych okazjach. Brytyjska Akademia Sztuk Filmowych i Telewizyjnych przyznała mu pięć nagród za reżyserię, dwie za produkcje telewizyjne An Englishman Abroad i A Question of Attribution, i nominowała go łącznie siedem razy. W Days in the Trees zagrała Peggy Ashcroft w adaptacji opowiadania Marguerite Duras autorstwa Warisa Husseina, osadzonej w nocnym klubie, wkład Schlesingera polegał na podaniu pomocnej dłoni Husseinowi. Separate Tables było niekonieczne, ale wybitne, dawni przyjaciele Schlesingera, Julie Christie i Alan Bates, oboje zagrali podwójne role. Reżyser oparł się wszelkim impulsom, by „otworzyć” sztukę, i pozostawił ją w dwóch aktach i dokładnie taką, jak napisał ją Terence Rattigan, z jej niegdyś szokującymi aluzjami do homoseksualizmu. Utwór wciąż rezonuje jako jedna z archetypowych scenicznych wizji samotności. W An Englishman Abroad aktorka Coral Browne zagrała samą siebie w prawdziwej historii podróży, którą odbyła do Moskwy, gdzie nawiązała przyjaźń z niesławnym zimnowojennym szpiegiem Guyem Burgessem, bezbłędnie zagranym przez Batesa. Błyskotliwe i zabawne dialogi Alana Bennetta oraz niegrzeczny błysk w oku kontrolowanego szaleństwa Schlesingera uczyniły to spotkanie dwóch słynnych brytyjskich umysłów wielką przyjemnością. A Question of Attribution opiera się na sztuce Bennetta o innym znanym brytyjskim agencie szpiegowskim, Anthonym Bluncie, który stał się kontrwywiadowcą dla Sowietów i jest tu zagrany przez niedocenianego Jamesa Foxa. Blunt jest przesłuchiwany i obserwowany, a jednak pasowany na rycerza i mający wolny dostęp do Buckingham Palace, gdzie rozmawia z królową, graną przez Prunellę Scales. Schlesinger pozostawia całkiem sporo znaków zapytania, przypuszczalnie po to, by dać widzowi to uczucie niewiedzy, takie, jakie dotykałoby samego Blunta w życiu podwójnej gry i wymyślonych labiryntów. The Tale of Sweeney Todd został nasycony zwykłym przekonaniem Bena Kingsleya, ale przegrzany sposób opowiedzenia historii demonicznego fryzjera z Fleet Street trzeba przypisać Schlesingerowi.

Przed pełnometrażowym debiutem realizował dokumenty dla BBC. „Terminus”, obraz jednej doby na londyńskim dworcu Waterloo, zdobyło nagrodę w Wenecji i zwróciło uwagę producenta Josepha Janniego. Ich współpraca rozpoczęła się od „A Kind of Loving”, nagrodzonego w Berlinie. Dokumentalna praktyka pomogła Schlesingerowi rozwijać kino zainteresowane społeczną codziennością.