Patrick Garland

Garland wyreżyserował jeden z najznakomitszych godzinnych dramatów Hallmark Hall of Fame, The Snow Goose (1971), oparty przez Paula Gallico na jego własnym opowiadaniu o zranionym ptaku oraz zniekształconym mężczyźnie i młodej dziewczynie, którzy łączą siły, by go uratować, a potem spotykają się ponownie trzy lata później. Film zdobył Złoty Glob za najlepszy film telewizyjny i był nominowany do dziewięciu nagród Emmy, zdobywając nagrodę dla najlepszej aktorki (Jenny Agutter). Wśród jego nominacji znalazły się te za najlepszy pojedynczy program, najlepszy dramat, aktora (Richard Harris), reżysera i scenarzystę. Garland wyreżyserował także godzinny program specjalny The Cay (1974) z Jamesem Earlem Jonesem. Sztukę Augusta Strindberga The Stronger zagrali Marianne Faithfull i Britt Ekland. Dokument długości miniserialu Chaos Supercedes ENSA (1980) był również dziełem Garlanda, podobnie jak pięknie zagrany film fabularny oparty na A Doll's House (1973) Henrika Ibsena, z Claire Bloom, Ralphem Richardsonem, Anthonym Hopkinsem, Edith Evans, Denholmem Elliottem i Anną Massey. Kariera Garlanda od czasu do czasu się odzywa, głównie za sprawą kameralnych utworów dostosowanych do mocnych wykonawców. A Room of One's Own zagrała Eileen Atkins w brawurowym solowym występie jako Virginia Woolf. Utwór Garlanda w sequelu Alana Bennetta do własnych Talking Heads pisarza zagrała Patricia Routledge w Miss Fozzard Finds Her Feet. Solowa sztuka Petera Ackroyda The Mystery of Charles Dickens dostarczyła popisową rolę Simonowi Callowowi. Garland okazał się bardzo biegły w znajdowaniu pokrycia, by przekazać szczególne wyrazistości, z jakimi aktorzy oddają osobowości i znaczenia pisarzy w ich dziełach, wzmacniając praktycznie wyłącznie siły aktorów w wierności wobec pisarzy.