Reżyser

Mike Nichols

aktor, reżyser, scenarzysta, producent

Nichols był połową dawnego kabaretowego i telewizyjnego duetu komediowego Nichols & May, którego partnerką była Elaine May. Nichols zdobył Oscara dla najlepszego reżysera za The Graduate (1967), a był nominowany za Who’s Afraid of Virginia Woolf? (1966), Silkwood (1983) i Working Girl (1988). Do jego filmów należą Catch-22 (1970), Carnal Knowledge (1971), Heartburn (1986), Biloxi Blues (1988), Postcards from the Edge (1990), The Birdcage (1996), Primary Colors (1998) i Charlie Wilson’s War (2007). Telewizyjne nagranie przez Nicholsa The Gin Game z Hume’em Cronynem i Jessicą Tandy w nagrodzonej Pulitzerem sztuce D. L. Coburna to ciasno sfilmowany, interpersonalny klasyk, odzwierciedlający nie tylko postaci i emocje wielkiej sztuki, ale także intymność dwojga wielkich wykonawców u szczytu dojrzałych lat, szczodrze oferujących pokłady wzajemnego doświadczenia, które wzbogacają dzieło. Po raz pierwszy wyemitowano je w 1981 roku, a następnie w 1984 roku pod szyldem American Playhouse. Zarówno Wit, jak i Angels in America przyniosły Nicholsowi nagrody Emmy za wybitną reżyserię, a także Emmy odpowiednio za wybitny film telewizyjny i miniserial. Mając reputację, która potrafi przyciągnąć najlepszych wykonawców do telewizji, Nichols obsadził Emmę Thompson w Wit oraz Meryl Streep, Ala Pacino i Thompson w Angels in America. W Wit Thompson dała jeden ze swoich najbardziej pamiętnych występów jako śmiertelnie zdiagnozowana ofiara raka jajnika, walcząca ze spustoszeniami choroby i wspominająca swoją karierę znakomitej profesor uniwersyteckiej. Zarówno Thompson, jak i Audra McDonald były nominowane do Emmy za swoje role, a Thompson i Nichols podzielili nominację za adaptację zdobywającej w 1999 roku Pulitzer sztuki Margaret Edson. Epicki utwór sceniczny, który także zdobył Pulitzera, Angels in America Tony’ego Kushnera, włącza wybrane aspekty historii i kultury religijnej dotyczące sprawy Rosenbergów, Roya Cohna, judaizmu i mormonizmu, i zestawia je z niepewną akceptacją narodową kwestii gejowskich i AIDS. Pacino zagrał Cohna jako wynędzniałego upiora homoseksualizmu w podeszłym wieku. Thompson wcieliła się w trzy role, w tym bezdomnej kobiety i anioła, a Streep odegrała cztery, w tym Ethel Rosenberg i rabina. HBO podjęło się sześciogodzinnego wyzwania, a miniserial zebrał 11 nagród Emmy z oszałamiającej liczby 21 nominacji. Emmy przyznano Angels in America za wybitny miniserial, reżyserię, aktora (Pacino), aktorkę (Streep), aktora drugoplanowego (Jeffrey Wright), aktorkę drugoplanową (Mary Louise Parker), scenariusz (Kushner), casting, scenografię, charakteryzację i montaż dźwięku jednokamerowego.

Przed współpracą z Elaine May należał do chicagowskiego zespołu improwizacyjnego Compass Players i studiował aktorstwo u Lee Strasberga. Od początku lat 60. reżyserował na Broadwayu. W filmach wykorzystywał bliskie kadry, nakładające się dialogi i oszczędną inscenizację, by wydobywać niepewność oraz poczucie osaczenia bohaterów.

Dodaj do ulubionych