Jan Egleson

Egleson pisał i reżyserował niskobudżetowe filmy niezależne w okolicach Bostonu i koncentrował się na kulturach mniejszościowych w amerykańskim doświadczeniu. Do jego filmów fabularnych należą Billy in the Lowlands (1979) oraz satyra korporacyjna A Shock to the System (1990) z Michaelem Caine'em. The Little Sister opowiadał o kuratorze sądowym Johna Savage'a i jego dodatkowych wysiłkach na rzecz trudnego nastolatka. Roanoak był rozbudowanym dramatem o pierwszej brytyjskiej kolonii na wybrzeżu Karoliny, w XVI wieku, i o relacjach kolonistów z miejscowymi rdzennymi Amerykanami, w tym z wodzami Croatan Wanchese i Manteo. Produkcja skorzystała z tradycji PBS dotyczącej wnikliwych badań historii kolonialnej. Egleson kontynuował Lemon Sky, jedną z najbardziej rezonujących wczesnych sztuk Lanforda Wilsona, o nastolatku z Nebraski odwiedzającym swojego obcego ojca w El Cajon w Kalifornii i o jego uświadomieniu sobie dziwnych reakcji kobiet w domu na ojca. Z pełną serca kreacją Kevina Bacona i znakomitym wsparciem Lindsay Crouse, Toma Atkinsa i Kyry Sedgwick Lemon Sky pozostaje jedną z lepszych produkcji American Playhouse. Big Time również powstał dla American Playhouse, świadomie artystowskie studium niewierności, z Roxanne Hart. Zgodność kanonu Eglesona z gatunkiem thrillera telewizyjnego przyniosła dziwactwa i zwroty, mimo że Double Deception i Mind Games wydawały się wręcz wyprodukowane według standardowego schematu. The Last Hit dał Bryanowi Brownowi nieco swobody w stworzeniu kontemplacyjnego byłego zabójcy. Justice in a Small Town, celowo wolno rozwijająca się opowieść o demaskatorze dla Kate Jackson, też miała swoje momenty. Original Sins, pojazd dla talk-radia z Markiem Harmonem, powstał na podstawie scenariusza Johna Pielmeiera o mordercy, który dzwoni, by wyznać w eterze swój haniebny czyn. Crystal Bernard zagrała Ellen Penę, żonę byłego burmistrza Denver, której zmagania z bulimią zagrażają jej dążeniu do tytułów w biegach wyczynowych. The Blue Diner, napisany przez Eglesona, kwalifikuje się jako jedna z lepszych opowieści o zmaganiach imigrantów z tożsamością kulturową w Stanach Zjednoczonych, konkretnie o 26-letniej Portorykance, która przyjeżdża do Bostonu i dziwnym trafem traci zdolność mówienia po hiszpańsku. Coyote Waits był dobrą próbą uchwycenia popularnej fikcji detektywistycznej Tony'ego Hillermana, osadzonej w krajobrazach indiańskich rezerwatów Nowego Meksyku, z Adamem Beachem jako Jim Chee i Wesem Studim jako Joe Leaphorn.