Michael Apted

Epicka dokumentalna relacja Apteda o życiu tych samych brytyjskich bohaterów, filmowana co siedem lat od dzieciństwa do dorosłości, zapoczątkowana w 7 Up (1963), to zasłużenie słynne dzieło życia. Saga obejmuje 7 Plus Seven (1970), 21 (1977), 28 Up (1985), 35 Up (1991), 42: Fortytwo Up (1998) i 49 Up (2005). Apted zdobył nagrodę Directors Guild of America za serial Rome (2005) i był nominowany do nagrody DGA za film fabularny Coal Miner’s Daughter (1980). Zdobył nagrody British Academy of Film and TV Arts za Kisses at Fifty i 35 Up. Był także nominowany do nagród BAFTA za P’tang, Yang, Kipperbang, 42: Forty-two Up i 49 Up. Apted pełnił funkcję prezesa DGA w latach 2003–2009. Apted wyreżyserował odcinki Coronation Street, Big Breadwinner Hog, Follyfoot i My Life and Times. Jego filmy fabularne to między innymi Agatha (1979), Gorky Park (1983), First Born (1984), Gorillas in the Mist (1988), Class Action (1989), Thunderheart (1992), Nell (1994), Extreme Measures (1996), The World Is Not Enough (1999), Enigma (2001) i Enough (2002). Pełnometrażowe dokumenty Apteda to Bring on the Night (1985), The Long Way Home (1989), Incident at Oglala (1992), Moving the Mountain (1994) i Inspirations (1997). Apted jest jednym z niewielu odnoszących sukcesy reżyserów fabularnych, którzy regularnie wracali do formy dokumentalnej. Kisses at Fifty podziałało jak tonik na brytyjskie środowisko seniorów, gdy wyemitowano je w cyklu Play for Today, opowiadając historię dojrzałego patriarchy z czworgiem dorosłych dzieci, który postanawia wyprowadzić się z długoletniego domu swojego potomstwa do gniazdka miłosnego swojej dziewczyny, wywołując poruszenie wewnątrz rodziny i poza nią. Scenariusz napisał Colin Welland, a Billa Maynarda zagrał Harry. Siła oddziaływania tego małego klejnotu, osadzonego w północnym angielskim mieście, przyniosła Aptedowi nagrodę BAFTA za najlepszy dramat. Wśród innych programów Apteda w Play for Today był jego ostatni, Stronger Than the Sun, debata o rozszczepieniu jądra napisana przez Stephena Poliakoffa, z Francescą Annis i Tomem Bellem w rolach głównych. Apted zebrał gwiazdorski kwartet do przerobienia rozważań Harolda Pintera o znaczeniu prawdy, The Collection. Laurence Olivier, Alan Bates, Helen Mirren i Malcolm McDowell użyczyli swoich talentów tej dyskusji o tym, czy Stella (Mirren) i Bill (McDowell) mieli krótki romans, gdy byli poza domem w interesach. Oczywiście Pinter nigdy nie rezygnuje z własnej prawdy, ale postacie Oliviera i Batesa wyrabiają sobie własne opinie w tym intensywnym dramacie kameralnym. The Collection wyemitowano w Ameryce w cyklu Great Performances stacji PBS. Trudno przypomnieć sobie coś, co trafia tak skutecznie w sedno pierwszej szkolnej miłości młodego chłopca jak P’tang, Yang, Kipperbang, w którym dwunastoletni Alan (John Albasiny) nie potrafi przezwyciężyć nieśmiałości, by wyznać Anne (Abigail Cruttinden) swoje uczucia. Wrażliwa reżyseria Apteda według scenariusza Jacka Rosenthala w ogromnym stopniu polegała na umiejętnościach operatora Tony’ego Pierce’a-Robertsa, by uchwycić intymność w tym ponadczasowym klasyku o dorastaniu. Always Outnumbered zostało oparte przez Waltera Mosleya na jego powieści o Los Angeles w połowie dwudziestego wieku, o przybyciu byłego więźnia Sokratesa Fortlowa, by rozpocząć nowe życie, lecz napotykającego konflikt w pracy i w swojej okolicy, gdzie jego obecność i kręgosłup moralny wyginają się pod naporem nowych relacji. Laurence Fishburne był w swoim żywiole, gdy Apted na nowo wyobraził sobie nastrój czasu i miejsca czarnego Los Angeles minionej epoki. Trzech Billów wniosło swój wkład — Bill Duke, Bill Nunn, Bill Cobbs — podobnie jak Cicely Tyson, Natalie Cole, Laurie Metcalfe, Isaiah Washington i inni.