Reżyser

Steven Spielberg

aktor, reżyser, scenarzysta, producent

Spielberg od ponad trzech dekad jest jedną z najpotężniejszych sił w Hollywood, wykorzystując swoje wpływy jako producent i kunszt jako reżyser, by przybliżać historie o uniwersalnym uroku i humanistycznych tematach widzom w każdym wieku. Jego wizja, talent i zgromadzona władza uczyniły go wyjątkowym w historii światowej rozrywki. Jego finansowy sukces dla branży był wręcz oszołamiający. Nigdy nie było drugiego takiego reżysera. Największy gawędziarz ery multipleksów, Spielberg zdobył Oscary za reżyserię Schindler’s List (1992) i Saving Private Ryan (1997). Zdobył także Oscara za najlepszy film jako producent pierwszego z nich. W 1987 roku został uhonorowany Irving G. Thalberg Memorial Award. Spielberg był nominowany do Oscarów za reżyserię za Close Encounters of the Third Kind (1977), Raiders of the Lost Ark (1981), E.T.: The Extra-Terrestrial (1982) i Munich (2005). Był producentem nominowanych do najlepszego filmu E.T.: The Extra-Terrestrial, The Color Purple (1985), Saving Private Ryan, Munich oraz Letters from Iwo Jima (2006) Clinta Eastwooda. Spielberg zdobył trzy nagrody Directors Guild of America, Christopher Award za produkcję Band of Brothers (2002), pięć Daytime Emmy Awards oraz dość sprzętu od grup krytyków i festiwali filmowych, by otworzyć czynną całą dobę kręgielnię i przez tydzień nie strącić dwa razy tej samej błyskotki. Odcinek Night Gallery Spielberga, Eyes, miał w roli głównej Joan Crawford jako niewidomą kobietę, która przechodzi specjalną operację, by cieszyć się kilkoma godzinami widzenia, okoliczność, która ma, no cóż, nieprzewidziane konsekwencje. W Something Evil Sandy Dennis i Darren McGavin zagrali parę, która wprowadza się do wiejskiego domu farmy w Pensylwanii, by odkryć, że złowrogi duch chce zawładnąć żoną. W Savage Martin Landau zagrał zarozumiałego reportera śledczego telewizji o nazwisku Paul Savage, który odkrywa dowody mogące zaszkodzić kandydatowi do Sądu Najwyższego USA. Barbara Bain wystąpiła u boku Michele Carey, Barry’ego Sullivana, Dabneya Colemana i Willa Geera. Duel jest arcydziełem przez duże „A” według wszelkich standardów. To dramat pościgu na pozornie pustych odcinkach dwupasmowej autostrady przez zachodnie góry i pustynne krajobrazy. Dennis Weaver jedzie samochodem, doświadczając coraz bardziej niebezpiecznego traktowania ze strony kierowcy starej, poobijanej cysterny z naczepą. Kierowca ciężarówki pozostaje niezidentyfikowany, tak że ciężarówka i człowiek zlewają się w potwora, podobnie jak wielki biały rekin w Jaws (1975) Spielberga. Duel to reżyserski popis, z wciągającym, trzymającym w napięciu do samego końca suspensem i wspaniałymi zdjęciami. Wśród elementów wyreżyserowanych przez Spielberga są zdjęcia Jacka A. Marty, muzyka Billy’ego Goldenberga, oszczędny scenariusz Richarda Mathesona, znakomite kaskaderskie prowadzenie samochodu Carey’a Loftina oraz jeden z najlepszych występów Weavera. Program zdobył nagrodę Emmy za montaż dźwięku, a Marta był nominowany. Duel otrzymał także nominację do Złotego Globu dla najlepszego filmu telewizyjnego. Z pewnością Duel był platformą startową Spielberga. Film pozostaje jednym z największych filmów drogi, jakie kiedykolwiek powstały, w jakimkolwiek medium.

Dodaj do ulubionych