Henry Hopper

Amerykański aktor, który buduje role na naturalności i pewnej „cichej” intensywności, bez gwiazdorskiego nadęcia. Często wybiera kino niezależne, gdzie postać nie jest prosta, a emocje nie są podane wprost, więc trzeba grać detalem: spojrzeniem, pauzą, lekką zmianą tonu. Hopper ma ekranową aurę człowieka, który dużo myśli, ale nie zawsze mówi, co myśli, co świetnie działa w dramacie. Prywatnie jego nazwisko bywa kojarzone z filmowym dziedzictwem rodzinnym, ale zawodowo stara się budować własną drogę, bardziej w jakości niż w masowej popularności. Jego kariera pokazuje, że można wybierać projekty skromniejsze, ale bardziej osobiste. I w takich projektach rośnie się najciekawiej. To aktor, który nie krzyczy o uwagę. A jednak potrafi ją zatrzymać.