Nancy Malone

Jako aktorka Malone była wszechobecna w telewizji przez kilka pokoleń, w odcinkach ponad 50 programów, i została nominowana do nagrody Emmy za aktorstwo w Naked City w 1963 roku. Była także nominowana do nagród Emmy za reżyserię odcinków The Trials of Rosie O'Neill w 1992 roku i Sisters w 1993 roku. Malone zdobyła nagrodę Emmy w 1993 roku za pracę przy specjalnym programie rozrywkowym Bob Hope: The First 90 Years. Aktorstwo Malone w filmach obejmuje The Trial of the Catonsville Nine (1972), The Man Who Loved Cat Dancing (1973) i Capricorn One (1978). Grała w filmach telewizyjnych reżyserowanych przez Alfa Kjellina, Michaela Ritchiego i Sama Wanamakera. Malone reżyserowała odcinki Dynasty, The Colbys, Melrose Place, Beverly Hills 90210, Hotel, Star Trek: Voyager, Judging Amy, Resurrection Blvd. i innych seriali. Malone wyreżyserowała skuteczne godzinne widowisko o chorobie Alzheimera, There Were Times, Dear (1987), z Shirley Jones, Cindy Eilbacher i Lenem Cariou w rolach głównych. Home Song dotyczył dyrektora liceum, którego małżeństwo i życie rodzinne wydają się sielankowe, dopóki nie uświadamia sobie, że nowa samotna matka i jej syn w społeczności byli w przeszłości świadkami jego jednego, niemal sekretnego epizodu pozamałżeńskiej przygody. Lee Horsley zagrał dyrektora, Polly Draper jego żonę, Deborah Raffin wprowadzającą się mamę, a także Ken Pogue i Stan Kirsch. I Married a Monster to remake niskobudżetowego thrillera science fiction Gene'a Fowlera Jr. I Married a Monster from Outer Space (1958), w którym zagrali Tom Tryon i Gloria Talbott, którzy w filmie Malone grają rodziców pana młodego. Richard Burgi i Susan Walters są tym razem nowożeńcami.