Ron Lagomarsino

Lagomarsino reżyserował odcinki thirtysomething, The Trials of Rosie O'Neill, My So-Called Life, Once and Again, Ally McBeal, The Brotherhood of Poland, New Hampshire, Joan of Arcadia, Ghost Whisperer, What About Brian, Shark i innych seriali. Lagomarsino zdobył nagrodę Emmy za reżyserię Picket Fences w 1993 roku oraz nagrodę Directors Guild of America za ten serial w 1992 roku. Lagomarsino był nominowany do nagrody Emmy za reżyserię Homefront w 1992 roku oraz do Daytime Emmy za reżyserię One Life to Live w 1985 roku. Dinner at Eight Lagomarsino dla TNT przeniosło wystawną ucztę do współczesności, tracąc fundament Wielkiego Kryzysu z oryginalnej sztuki George'a S. Kaufmana i Edny Ferber i zastępując go współczesnymi problemami. Harry Hamlin zagrał na przykład gwiazdora serialu telewizyjnego uzależnionego od kokainy. W obsadzie znaleźli się Lauren Bacall, Ellen Greene, Marsha Mason, Charles Durning i John Mahoney. The Counterfeit Contessa to Tea Leoni jako urzędniczka, która podaje się za włoską bywalczynię wyższych sfer, by zdobyć względy zamożnego adoratora. Jenny Lewis gra nastolatkę, którą pociąga nowy konkubent jej rozwiedzionej matki w Sweet Temptation. Blue Moon, oparty na książce Luanne Rice, był wciągającym dramatem o rodzinie utrzymującej się z rybołówstwa komercyjnego w Nowej Anglii, zmagającej się z kilkoma kryzysami. Richard Kiley, Kim Hunter, Jeffrey Nordling i Sharon Lawrence przewodzili zespołowi aktorskiemu. W Sealed with a Kiss zwrot błędnie zaadresowanego listu przez pocztę prowadzi Johna Stamosa ku nowej miłości i z dala od sytuacji, w której jest romantycznie związany z córką swojego szefa. Annabeth Gish, Robert Stack, Angie Dickinson, Nell Carter i Barry Corbin zagrali role drugoplanowe. W Running Mates gubernator obiera sobie za cel prezydenturę, a na szlaku kampanii nie brakuje fragmentów z błotem rzucanym na przeciwników. Tom Selleck pasuje do roli, a Laura Linney jest jego menedżerką kampanii, z wielką obsadą grającą polityków: Faye Dunaway, Robert Culp, Bob Gunton, Nancy Travis, Teri Hatcher, Bruce McGill i inni. Claudia Salter napisała scenariusz, a Dunaway otrzymała nominację do Złotego Globu. The Way She Moves opowiada o Annabeth Gish uczącej się tańca salsa w Houston i zakochującej się w swoim nauczycielu, co zmienia oba ich związki miłosne. My Sister's Keeper przyglądał się dorosłym siostrom, z których jedna (Kathy Bates) jest poważnie chora na zaburzenie afektywne dwubiegunowe, gdy druga (Elizabeth Perkins) stara się pogodzić opiekę nad siostrą z codziennym życiem. Kreacje obu głównych aktorek i zdroworozsądkowe zakotwiczenie adaptacji książki Margaret Moorman autorstwa Susan Tarr tworzą opowieść wolną od melodramatu. Bates otrzymała nominację do nagrody dla najlepszej aktorki od Screen Actors Guild. W The One Richard Ruccolo gra szefa kuchni, którego skryta miłość do narzeczonej hokeisty zostaje poważnie wystawiona na próbę, gdy zostaje poproszony o przygotowanie ich wesela. W Pop Rocks tata Gary Cole wraca do swoich rockandrollowych korzeni. The Madam's Family powstał na podstawie prawdziwej historii trzech pokoleń prostytutek w Nowym Orleanie: Ellen Burstyn, Annabella Sciorra i Dominique Swain. Podczas gdy się kłócą, FBI szuka sposobu, by zamknąć ich dom publiczny. Vincent Patrick napisał scenariusz. ers. Three for the Girls był programem specjalnym mającym zaprezentować talenty Carrolla O'Connora w trzech jednoaktówkach napisanych przez Johna Kandera i Freda Ebba, w tym Clothes Make the Girl. Nancy Walker zagrała rolę drugoplanową.