Daryl Duke

President's Plane Is Missing (1973), The Return of Charlie Chan (1973, znany też jako Happiness Is a Warm Clue, współreżyserowany z Leslie H. Martinsonem), Cry for Help (1975, znany też jako End of the Line), They Only Come Out at Night (1975), Griffin and Phoenix: A Love Story (1976), The Thorn Birds (1983, miniserial), Florence Nightengale (1985), When We Were Young (1989), Columbo: Columbo Cries Wolf (1990), Columbo: Caution! Murder Can Be Hazardous to Your Health (1991), Fatal Memories (1992). Doświadczenie Duke'a obejmuje pracę jako montażysta filmowy, aktor, scenarzysta i producent. Jego praca reżyserska w serialach obejmuje The Bold Ones, Night Gallery, Banacek i Harry O, a dwa jego filmy fabularne, Payday (1972) z Ripem Tornem i The Silent Partner (1978) z Elliottem Gouldem, mają status kultowych. Duke zdobył nagrodę Emmy za reżyserię The Bold Ones: The Senator z Halem Holbrookiem w roli głównej, a za Payday otrzymał specjalną nagrodę od National Society of Film Critics. The Psychiatrist przedstawiał Roya Thinnisa w tytułowym zawodzie, łączącego siły z narkomanem Pete'em Duelem, by zwalczać handlarzy narkotyków w małym miasteczku. The President's Plane Is Missing przygląda się działaniom niekompetentnego wiceprezydenta po tytułowym wydarzeniu, gdy na pokładzie znajduje się naczelny dowódca. Buddy Ebsen był wiceprezydentem, a obok niego znakomita obsada: Arthur Kennedy, Rip Torn, Raymond Massey, Mercedes McCambridge, Peter Graves, Dabney Coleman, Joseph Campanella i inni. I Heard the Owl Call My Name był cicho skutecznym, współczesnym studium problemów rdzennych Amerykanów, gdy zderzają się one z doktrynami religijnymi, kiedy anglikański ksiądz wyrusza do ubogiej wiejskiej wioski w Kolumbii Brytyjskiej, by objąć kierownictwo nad parafią misyjną. Książkę Margaret Craven zaadaptował Gerald DiPego na znakomity film Duke'a, który opiera się na roli Toma Courtenaya jako ojca Briana, by udźwignąć te kwestie. Dean Jagger zagrał u jego boku. A Cry for Help miał w roli głównej Roberta Culpa jako szorstkiego gospodarza radiowego talk-show, który próbuje wytropić dzwoniącego nastolatka z myślami samobójczymi. They Only Come Out at Night, oparty na scenariuszu publicysty Los Angeles Times Ala Martineza, miał w roli głównej Jacka Wardena jako legendarnego detektywa z Los Angeles Johna St. Johna, tropiącego zabójcę starszych kobiet. Był to odcinek pilotowy serialu Wardena Jigsaw John. Griffin and Phoenix mieli w rolach głównych Petera Falka i Jill Clayburgh jako tytułową parę, oboje umierający na nieuleczalnego raka, oboje starający się znaleźć trochę zabawy, zanim choroba się rozwinie. Kreacje aktorskie i tempo narracji Duke'a przewyższają wszelkie śmiertelne sztuczki podłożone przez wbudowany smutek. The Thorn Birds stał się telewizyjnym wydarzeniem, miniserialem o nowozelandzkiej rodzinie prowadzącej australijskie ranczo, którego główną siłą napędową jest niespełniona miłość między piękną córką (Rachel Ward) a katolickim księdzem (Richard Chamberlain). Obsada Duke'a była wzniosła: Barbara Stanwyck, Bryan Brown, Christopher Plummer, Jean Simmons, Piper Laurie, Richard Kiley, Philip Anglim, Mare Winningham, Earl Holliman, Holly Palance, Sydney Penny, Stephanie Faracy i inni. Siedmiogodzinne widowisko zdobyło sześć nagród Emmy, w tym dla Stanwyck, Kileya i Simmons. Było nominowane łącznie do 16 nagród Emmy, w tym za wybitny serial limitowany, reżyserię Duke'a, zdjęcia Billa Butlera, Chamberlaina, Browna, Plummera i Laurie. Ubocznym skutkiem produkcji było małżeństwo Browna z Ward. Jaclyn Smith zagrała Florence Nightengale dla Duke'a. W When We Were Young Lindsay Frost i Cynthia Gibb zagrały mądre dziewczyny wkraczające w realny świat w 1959 roku, w swoistym umieszczeniu tematów Melrose Place w ramach Peyton Place autorstwa scenarzystów Dynasty, Esther i Richarda Shapiro. Fatal Memories miał w roli głównej Shelley Long jako kobietę, która nagle zaczyna mieć wspomnienia molestowania z dzieciństwa.