Paul Seed

Jako aktor Seed miał powracającą rolę w czterech odcinkach Doctor Who w 1978 roku, a występował także w odcinkach Z Cars, Survivors, Secret Army, Coronation Street, Crown Court, Tales of the Unexpected i innych. Seed wyreżyserował odcinki Capital City, A Touch of Frost, Playing the Field, Auf Wiedersehen, Pet i New Tricks. Seed zdobył nagrodę British Academy of Film and TV Arts dla najlepszego dramatu pojedynczego za A Rather English Marriage, dzieląc to wyróżnienie z producentką Joanną Willett i scenarzystą Andrew Daviesem. Seed był także nominowany do nagród BAFTA dla najlepszego dramatu pojedynczego za My Beautiful Son oraz dla najlepszego serialu dramatycznego za House of Cards, Playing the Field i Auf Wiedersehen, Pet. Seed i scenarzysta Graham Reid stworzyli w trylogii Billy w cyklu Play for Today jeden z najlepiej zapamiętanych dramatów o życiu w Belfaście w okresie „troubles”, skupiając się na wymiarze ludzkim i rodzinnym, a nie na nadrzędnej polityce i społecznych podziałach. Zarówno reżyser, jak i scenarzysta dali jeszcze dwa kolejne wystąpienia osobistych problemów Billy’ego Martina, pogłębiając jego historię w niezamierzony miniserial rozciągnięty na trzy lata i torując drogę Kennethowi Branaghowi do sławy w roli tytułowego bohatera. W pierwszym odcinku Billy, dziecko alkoholika, obserwuje sposoby swojego pijanego ojca, gdy jego matka gaśnie, a następnie reaguje na ostrzeżenie o obrazie, jeśli nie przyjmie drinka, natychmiast rozbijając butelkę o głowę ofiarodawcy. Trylogia Billy przedstawia odziedziczoną przemoc jako sposób życia w Belfaście. The Man from Moscow, emitowany w Ameryce jako Wynne and Penkovsky w PBS-owskim Great Performances, to dramat szpiegowski z czasów zimnej wojny. W Fighting Back Hazel O’Connor zagrała samotną matkę wracającą do rodzinnego miasta, by wychować dzieci w lepszej atmosferze, niż sama doświadczyła. Every Breath You Take z Conną Booth w roli kobiety stawiającej czoła przyszłości z nagle chorego na cukrzycę synem. House of Cards była adaptacją Andrew Daviesa powieści Michaela Dobbsa o korupcji w brytyjskim parlamencie, wynikającej z tajnych intryg głównego whipa, granego przez Iana Richardsona. Nieustraszona reporterka gazety (Susannah Harker) wpada na trop jego podstępnych gier. Reżyseria jest mrocznie złowieszcza i wciągająca. Ten dramat BBC pokazano w Ameryce w PBS. Richardson zdobył nagrodę BAFTA dla najlepszego aktora, a serial był nominowany do siedmiu nagród BAFTA ogółem, w tym dla najlepszego serialu dramatycznego, dla aktorki (Harker), dla operatora (Ian Punter) i za muzykę (Jim Parker). Davies zdobył nagrodę Emmy za swój scenariusz pełen odniesień literackich, zwłaszcza do Szekspira. Serial został wyróżniony w Peabody Award dla Masterpiece Theatre. W rolach drugoplanowych wystąpili James Villiers, Miles Anderson i Nicholas Selby. Seed, Davies i Richardson wrócili po kolejną rundę z To Play the King, w której żądny władzy bohater aktora, Urquart, opowiada o swoich intrygach wprost do kamery. Richardson po raz kolejny jest znakomity, wyjaśniając na stronie polityków, których zmiażdżył i odsunął na bok w dążeniu do stanowiska premiera. Ten miniserial-kontynuacja otrzymał cztery nominacje do BAFTA i wygrał za muzykę Parkera. Nominowani zostali zarówno Richardson, jak i Michael Kitchen jako król. Ten również został wyróżniony w Peabody Award dla Masterpiece Theatre. W rolach drugoplanowych wystąpili Colin Jeavons i Nicholas Farrell. Ex to słodko-gorzka komedia o scenarzyście telewizyjnej telenoweli, który przenosi wszystkie frustracje i słabości bycia rozwiedzionym ojcem na swoich bohaterów. Griff Rhys Jones zagrał u boku Geraldine James jako jego była. Dead Ahead: The Exxon Valdez Disaster wyjaśnia się już w tytule, opisując wydarzenia prowadzące do wycieku ropy z tankowca u wybrzeży Alaski w 1989 roku, z obsadą, w której znaleźli się John Heard, Bob Gunton, David Morse, Michael Murphy i Christopher Lloyd, oraz wspaniałymi zdjęciami wielokrotnego współpracownika Seeda, Iana Puntera. The Affair była prowokacyjną historią miłosną z Anglii czasów II wojny światowej, w której czarnoskóry amerykański żołnierz ma romans z Brytyjką, której mąż walczy z nazistami w Europie kontynentalnej. Courtney B. Vance, który otrzymał nominację do CableACE za swoją rolę, i Kerry Fox zagrali kochanków. W rolach drugoplanowych wystąpili Ciaran Hinds, Bill Nunn i Ned Beatty. Have Your Cake and Eat It była kolejną sagą o romansie pozamałżeńskim, w której dyrektor wesołego miasteczka w średnim wieku (Miles Anderson) zakochuje się w młodej kobiecie (Ally Aird). W Every Woman Knows a Secret, traktacie o nieprzewidywalności miłości i jej źródeł, kobieta (Siobhan Redmond), której syn zginął potrącony przez pijanego kierowcę, otrzymuje najwięcej pocieszenia od tego właśnie kierowcy, podczas gdy jej córka ma romans z mężczyzną dwa razy starszym od siebie. A Rather English Marriage połączył ponownie Alberta Finneya i Toma Courtenaya z filmu Petera Yatesa The Dresser (1983). Pierwszy z nich gra byłego dowódcę eskadry myśliwskiej, a Courtenay to emerytowany dostawca mleka. Ich małżonkowie umierają tego samego dnia i obaj uznają, że wygodnie będzie mieszkać w tym samym domu. Po oswojeniu się ze sobą ich codzienny spokój zakłóca tajemnicza kobieta (Joanna Lumley). Nominowany do siedmiu nagród BAFTA, ten serial zdobył cztery, za najlepszy dramat pojedynczy, dla aktora (Courtenay), za muzykę (Dave King) i za ścieżkę dźwiękową (ulubiony przez Seeda Parker). Nominowani zostali także Finney, Lumley i technicy dźwięku. Serialowi przyznano Peabody Award. W obsadzie znaleźli się Joanna Scanlon i John Light. Murder Rooms: The Dark Beginnings of Sherlock Holmes powiązał ostateczne stworzenie przez sir Arthura Conan Doyle’a Sherlocka Holmesa i doktora Watsona z autentycznym epizodem z przeszłości Conan Doyle’a, łącząc fakty i fikcję w znakomitą zagadkę w stylu Holmesa. Ian Richardson, który kilkakrotnie grał Holmesa, wystąpił jako doktor Joseph Bell. Robin Laing zagrał samego Conan Doyle’a, pełniącego rolę podobnego Watsonowi pomocnika, opowiadając historię ich śledztwa w sprawie zagadki morderstwa w Anglii epoki wiktoriańskiej. W rolach drugoplanowych wystąpili Charles Dance i Dolly Wells. My Beautiful Son z Paulem Reiserem był w większości brytyjskim dramatem. Gra on 39-letniego nowojorskiego psychiatrę, który odkrywa, że umiera na białaczkę, szuka swojej matki w desperackich poszukiwaniach dawcy szpiku kostnego i dowiaduje się, że został adoptowany. Zaczyna poszukiwania swojej biologicznej matki w Liverpoolu w Anglii. Napisany przez Tima Kazurinsky’ego, ten dramat zgromadził w rolach drugoplanowych Julie Walters, Olympię Dukakis i George’a Wendta. Walters zdobyła BAFTA dla najlepszej aktorki, a zespół Seeda, Kazurinsky’ego i producenta Jeffa Pope’a podzielił nominację dla najlepszego dramatu pojedynczego. Kazurinsky był także nominowany do nagrody Writers Guild of America. Martin Clunes gra nauczyciela języków, będącego najgorszym rodzajem skrytego manipulatora w Dirty Tricks, podejrzanego o morderstwo i aktywnie zaangażowanego w pozamałżeńskie uwodzenie. Ready When You Are Mr. McGill to komedia o branży filmowej. Bill Nighy gra reżysera programu telewizyjnego, naciskanego przez producenta, by ruszył z produkcją, gdy cały program staje w miejscu, bo w końcu daje wieloletniemu statyście, Joemu McGillowi (Tom Courtenay), kwestię, a ten wciąż ją partaczy raz po raz. Występują Amanda Holden i Philip Davis. Christmas Lights był świątecznym przedsięwzięciem z Robsonem Greenem, a Roman Road to film drogi z Alanem Daviesem i Johnem Gordonem Sinclairem uciekającymi przez brytyjską prowincję. Komedie The Booze Cruise zagrali Neil Pearson i Mark Benton, z Martinem Clunesem w pierwszej i ulubieńcem Seeda Ianem Richardsonem w kontynuacjach.