Frank Perry

Perry, który często pracował w tandemie z żoną, scenarzystką Eleanor Perry, wyreżyserował filmy fabularne David and Lisa (1962), The Swimmer (1968), Last Summer (1969), Diary of a Mad Housewife (1971), Play It as It Lays (1972), Rancho Deluxe (1975), Mommie Dearest (1981) i inne. Wyreżyserował dokument On the Bridge (1992) o swojej walce z rakiem, którą przegrał w 1995 roku. Perry był nominowany do Oscara za reżyserię David and Lisa oraz do nagród Emmy za reżyserię A Christmas Memory (1966) i Skag (1980). Perry poprowadził Geraldine Page do nagrodzonej Emmy kreacji w godzinnej prezentacji ABC Stage 67 utworu Trumana Capote'a A Christmas Memory (1966), o wspomnieniu małego chłopca z wizyty u krewnych na głębokim Południu w czasie wielkiego kryzysu. Film, którego scenariusz napisała Eleanor Perry, szczegółowo przedstawił wzruszającą relację między chłopcem, Buddym (Donnie Melvin), cienko zawoalowanym odwzorowaniem Capote'a w dzieciństwie, a jego ciotką Sook. Conrad Hall był autorem zdjęć, a Jordan Cronenweth jednym z jego operatorów. Utwór został uhonorowany nagrodą Peabody i zdobył zagorzałych kultowych wielbicieli. Perry, Capote i Page, ponownie jako Sook, kontynuowali to The Thanksgiving Visitor (1967). Tym razem Michael Kearney zagrał Buddy'ego. Trzecią adaptację Capote'a Perry zrealizował w tym samym roku, reżyserując Maureen Stapleton w jej nagrodzonej Emmy kreacji kobiety spotykającej wdowca Martina Balsama, gdy składa kwiaty na grobie żony na cmentarzu w Queens w Nowym Jorku, w Among the Paths to Eden, Xerox Special. Każdy z tych utworów trwał mniej niż godzinę, ale Frank Perry zmontował dwa z nich, A Christmas Memory i Among the Paths to Eden, w kinową wersję Truman Capote's Trilogy (1969, znaną też jako Trilogy) wraz z trzecią adaptacją opowiadania Capote'a, Miriam (jednym z pierwszych opublikowanych utworów autora), z Susan Dunfee jako nowojorską dziewczyną i Mildred Natwick jako jej długoletnią nianią, pogrążającą się w obłędzie. Własna narracja Capote'a wprowadza ten omnibusowy film, który może poszczycić się dwiema z najwspanialszych telewizyjnych kreacji dwóch najbardziej utalentowanych amerykańskich aktorek. Allied Artists wypuściło Trilogy z Frankiem Perrym jako producentem i reżyserem. Page została uznana przez National Board of Review za najlepszą aktorkę roku za swoją kreację. Utwory składające się na Trilogy i The Thanksgiving Visitor pozostają "zaginione" dla domowych seansów. Paul Sorvino zagrał głuchego prawnika z Illinois Lowella Myersa w Dummy, broniącego głuchoniemego młodzieńca (LeVar Burton) oskarżonego o morderstwo prostytutki. Scenariusz napisał Ernest Tidyman, a Perry, jak przy wielu swoich tematach, mobilizował wsparcie dla słabszego. Brian Dennehy zagrał rolę drugoplanową obok Rose Gregorio, Gregga Henry'ego i Paula Butlera. Film był nominowany do Emmy za wybitny film telewizyjny lub program specjalny i został uhonorowany nagrodą Peabody. Skag był doskonałym filmem pilotażowym krótkotrwałego serialu o brygadziście stalowników, którego łagodny udar pozostawia go na wcześniejszej emeryturze i nagle stawia wobec problemów rodzinnych. Karl Malden udźwignął ten wycinek życia z właściwym sobie przekonaniem i wigorem jako Pete "Skag" Skagska. Piper Laurie zagrała jego żonę, a wśród wspierających aktorów znaleźli się Craig Wasson, Peter Gallagher, Powers Boothe, George Voskovec, M. Emmet Walsh i Kathryn Holcomb. Skag otrzymał sześć nominacji do Emmy, w tym dla Perry'ego, scenarzysty Abby'ego Manna i kompozytora Billy'ego Goldenberga. JFK był monodramatem napisanym przez Davida Carrolla i Sidneya Carrolla, z Mikiem Farrellem jako prezydentem Johnem Fitzgeraldem Kennedym, podsumowującym swoje życie i karierę, czasem w czymś, co wygląda na Gabinet Owalny, a czasem z fotela bujanego. Utwór ten wyemitowano jako program specjalny PBS.