Yves Simoneau

Simoneau zdobył nagrody Emmy za reżyserię i produkcję „Bury My Heart at Wounded Knee” oraz otrzymał nominację do Emmy jako producent nominowanego do nagrody za wybitny miniserial „The 4400”. Wyreżyserował filmy fabularne „Red Eyes” (1982), „In the Shadow of the Wind” (1987), „Mother's Boys” (1993), „Ignition” (2001) oraz osobliwy dziwoląg „Free Money” (1998), który połączył Marlona Brando, Mirę Sorvino oraz Martina i Charliego Sheenów w kanadyjskim kryminale. „Memphis” była historią napięć rasowych w mieście z tytułu, tarapatach, w których brodziła Cybill Shepherd. Rodowód scenariuszowy był wyjątkowy: powieść Shelby'ego Foote'a zaadaptowali Larry McMurtry, Susan Rhinehart i Shepherd. Simoneau i jego pomocnicy zapewnili przesiąkniętą Południem atmosferę, a posępność zawdzięczano Mosesowi Gunnowi, J. E. Freemanowi i Richardowi Brooksowi. „Till Death Do Us Part” opierał się na jednej z książek Vincenta Bugliosiego o jego rzeczywistym oskarżeniu w sprawie morderstwa z 1966 roku w El Sereno w Kalifornii. Arliss Howard zagrał słynnego oskarżyciela, wspierany przez Freemana, Ashley Judd, Treata Williamsa i Rebeccę Jenkins. „Cruel Doubt”, który otrzymał dwie nominacje do Emmy, jedną za wybitny miniserial, był kolejnym utworem opartym na prawdziwej zbrodni, adaptacją książki Joego McGinnissa autorstwa Johna Gaya o morderstwie z 1988 roku w Karolinach, w którym rozrzutny syn i jego kumple zabijają ojczyma i ranią matkę. Blythe Danner zagrała z Dennisem Fariną, R. D. Callem i Miguelem Ferrerem. Simoneau czuwał nad interpretacją wielkiej lotniczki przez Diane Keaton w „Amelia Earhart: The Final Flight”, za którą aktorka otrzymała nominacje do Emmy, Złotego Globu i nagród Screen Actors Guild. Film zakładał, że Earhart odbywała misję szpiegowską, co doprowadziło do lotu, podczas którego zniknęła nad Oceanem Spokojnym. Zdjęcia Lauro Escorela otrzymały nominację do nagrody American Society of Cinematographers, a montaż Michaela D. Ornsteina zdobył nominacje do CableACE i Emmy. Simoneau i McMurtry współpracowali ponownie, tym razem przy kolejnej adaptacji westernów mistrza, „Dead Man's Walk”, przyjemnym epickim miniserialu osadzonym głęboko w sercu Teksasu, z fajerwerkami zapewnionymi przez Edwarda Jamesa Olmosa, F. Murraya Abrahama, Keitha Carradine'a i Briana Dennehy'ego. „Intensity” musiało dorównać swojemu tytułowi w historii zaburzonej studentki psychologii (Molly Parker), która znajduje wymordowane gospodarstwo domowe w Napa Valley w Kalifornii, a następnie tropi zabójcę (Johna C. McGinleya). Zdjęcia Davida Franco otrzymały nominację do nagrody American Society of Cinematographers. W „36 Hours to Die” właściciel browaru, jego rodzina i jego drużyna kręglarska jednoczą się, by udaremnić próby wymuszenia haraczu na jego firmie przez racketeera. Treat Williams zagrał z Saulem Rubinkiem jako paskudną opozycją, Kim Cattrall, Scottem Hylandsem i Carrollem O'Connorem jako Balls O'Malley. W przeciwieństwie do słynnego fikcyjnego klasyka Stanleya Kramera napisanego przez Abby Mann, „Judgment at Nuremburg” (1961), „Nuremburg” Simoneau podąża za rzeczywistymi wydarzeniami i ludźmi zaangażowanymi w międzynarodowy trybunał ds. zbrodni wojennych po II wojnie światowej. Teleplay Davida W. Rintelsa relacjonuje wydarzenia tak, jak zostały przedstawione w książce Josepha E. Persico „Nuremburg: Infamy on Trial”. Alec Baldwin zagrał sędziego Roberta H. Jacksona, z Brianem Coxem jako Hermannem Goeringiem, Christopherem Plummerem jako Maxwellem-Fyfe'em, Jill Hennessey, Maxem von Sydowem, Colmem Feore'em, Lenem Cariou, Michaelem Ironside'em, Charlotte Gainesbourg i Robertem Joyem. Program otrzymał cztery nominacje do Emmy, w tym za wybitny miniserial, i zdobył dwie, w tym za znakomitą interpretację wielowymiarowego Goeringa przez Coxa. Miniserial zdobył cztery nagrody Gemini, w tym za najlepszy miniserial, spośród 12 nominacji, które obejmowały reżyserię Simoneau. Miniserial, Baldwin i Cox otrzymali nominacje do Złotego Globu, a Baldwin i Cox także nominacje do nagród Screen Actors Guild. Oparta przez scenarzystę Didiera Decoina na powieści Maxa Gallo o Napoleonie Bonaparte na wygnaniu na Świętej Helenie, opowiadającej historię jego życia młodej brytyjskiej dziewczynce, „Napoleon” to kolejne epickie spojrzenie na francuską legendę. Filmowany w Maroku, Francji i na Węgrzech przez ekipy z 19 producentami w czołówce, „Napoleon” otrzymał znośne oceny od znawców historii. Miniserial Simoneau został wystawnie wyprodukowany, z Christianem Clavierem w roli tytułowej, Isabellą Rossellini jako Józefiną oraz Gerardem Depardieu, Johnem Malkovichem, Johnem Woodem, Anouk Aimee, Julianem Sandsem, Tamsin Egerton, Sebastianem Kochem i Tobym Stephensem. Nominowany do siedmiu nagród Emmy, w tym za wybitny miniserial, „Napoleon” wygrał w kategorii kostiumów Pierre'a-Jeana Larroque'a. Malkovich otrzymał nominację za rolę Charles'a Talleyranda. Niesławny napad na bank z 28 lutego 1997 roku na przedmieściach Los Angeles, zarejestrowany na taśmie wideo przez ekipy telewizyjne z helikopterów, został odtworzony w „44 Minutes: The North Hollywood Shootout” Simoneau. Nakręcony w stylu semidokumentalnym film ukazuje punkty widzenia rabusiów, ratowników LAPD, rannych, dziennikarzy, przechodniów i dowódców policji. W obsadzie Simoneau znaleźli się Mario Van Peebles, J. E. Freeman, Michael Madsen i Jay Underwood. William B. Stich otrzymał nominacje zarówno do nagrody Eddie, jak i do Emmy za montaż. „Bury My Heart at Wounded Knee” szczegółowo przedstawiał wydarzenia po bitwie pod Little Big Horn, gdy prawa Lakotów Siuksów znalazły się na rozdrożu historii. Sitting Bull opowiadał się za zachowaniem kultury i świętych ziem. Zasymilowany, wykształcony w Dartmouth Siuks, Charles Eastman, dbał o interesy plemienne jako pośrednik, a senator Dawes zabiegał u wojska o bardziej humanitarne traktowanie rdzennych Amerykanów. Jednak Sitting Bull został zamordowany, a Siódmy Pułk Kawalerii 29 grudnia 1890 roku wymordował kilkuset siuksowych mężczyzn, kobiety i dzieci nad strumieniem Wounded Knee w południowo-zachodniej Dakocie Południowej. Znakomity film Simoneau natychmiast stał się jednym z przełomowych ekranowych ujęć kwestii rdzennych Amerykanów, przesiąkniętym historyczną dokładnością i trwale wyrytym poprzez znakomite opowiadanie historii. Nominowany do łącznie 17 nagród Emmy, „Bury My Heart at Wounded Knee” zdobył sześć. Nagrody przypadły za wybitny film, zdjęcia (David Franco) i cztery kategorie techniczne. Był także nominowany za reżyserię Simoneau, muzykę George'a S. Clintona, adaptację książki Dee Browna autorstwa Daniela Giata oraz role Aidana Quinna jako Henry'ego Dawesa, Augusta Schellenbergera jako Sitting Bulla i Anny Paquin jako Elaine Goodale. Paquin otrzymała także nominacje do Złotego Globu i nagród Screen Actors Guild. Nominacje do Złotego Globu otrzymały również program i Adam Beach jako Eastman. W obsadzie znaleźli się także J. K. Simmons, Wes Studi, Fred Dalton Thompson jako prezydent Ulysses S. Grant i Colm Feore jako generał William Tecumseh Sherman. „Ruffian” portretował jednego z dominujących koni wyścigów pełnej krwi w latach 70., klacz trzymaną w stajni niedaleko Belmont Park. W obsadzie Simoneau znaleźli się Sam Shepard, Frank Whaley, Nicholas Pryor i Christine Belford. Shepard otrzymał nominację do nagrody SAG za rolę Franka Whiteleya.