Jerry London

Bardzo pożądany generalista w telewizji epizodycznej od lat sześćdziesiątych, London reżyserował odcinki Hogan's Heroes, Marcus Welby, M.D., The Partridge Family, The Paul Lynde Show, The Brady Bunch, Kojak, Love, American Style, The Bob Newhart Show, The Mary Tyler Moore Show, The Six Million Dollar Man, Joe Forrester, Harry O, City of Angels, Police Woman, Hawaii Five-O, The Rockford Files, Police Story, Chicago Hope, Strong Medicine i innych. London reżyserował film fabularny Burta Reynoldsa i Lizy Minnelli, Rent-a-Cop (1987). London był nominowany do nagród Emmy za najlepszą reżyserię za Shogun, Chiefs i Ellis Island. Zdobył nagrodę Directors Guild of America za widowiskowego Shoguna. Killdozer to jeden z tych kaszlących gaźnikiem startów kariery: Clint Walker mierzy się z nawiedzonym buldożerem na atolu Pacyfiku. Opary sugerowały nieco próbę ponownego zatankowania Duel (1971) Stevena Spielberga. Cover Girls połączył Cornelię Sharpe z Jayne Kennedy jako agentki wywiadu pod przykrywką modelek, a wśród przechodniów znaleźli się Don Johnson, Vince Edwards i George Lazenby. London starannie przygotował swój pierwszy miniserial, Wheels, historię projektanta i producenta samochodów z lat sześćdziesiątych oraz ich rodzin, która rzekomo miała pewne podstawy w karierze Lee Iacocca. Rock Hudson i Lee Remick byli znakomici jako Adam i Erica Trenton, prowadząc obsadę z Anthonym Franciosą, Blair Brown, Lisą Eilbacher, Adele Marą, Johnem Beckiem, Fredem Williamsonem, Jessicą Walter, Scottem Bradym i innymi. Nominacje do nagród Emmy trafiły do Remick i kompozytora Mortona Stevensa, a aktorka otrzymała także nominację do Złotego Globu. Evening in Byzantium była próbą Operation Prime Time wykorzystania powieści Irwina Shawa w sposób podobny do wielkiego sukcesu ABC z Rich Man, Poor Man. Międzynarodowy thriller szpiegowski opierał się na mocnym jak na 1978 rok temacie, rozwijając plan powstrzymania zbójeckich państw przed atakiem na Stany Zjednoczone. Glenn Ford zagrał główną rolę, scenarzystę zamienionego w szpiega, by udaremnić terrorystów na Festiwalu Filmowym w Cannes. Zagrali także Shirley Jones, Vince Edwards, Eddie Albert, Patrick Macnee, Harry Guardino, Gloria DeHaven i Edward James Olmos. Women in White był kolejnym energicznym miniserialem, z Susan Flannery prowadzącą szpital wśród wszelkiego rodzaju problemów. Radzą sobie Patty Duke, Aldo Ray, Stuart Whitman, Kathryn Harriold i inni. Swan Song zagrał David Soul z dylematami narciarskiego obiboka. Serialowy miniserial miał niewiele szczytów takich jak Shogun, klasyk tej formy i tego medium, o feudalnej Japonii w XVI wieku. Richard Chamberlain zagrał Blackthorna, brytyjskiego marynarza, który znajduje się w środku dążenia japońskiego szlachcica (Toshiro Mifune) do stania się prawą ręką cesarza. Rozmach epickiego płótna Londona jest imponujący, a zdjęcia Andrew Laszlo w autentycznych japońskich plenerach to wciągający czynnik. Shogun otrzymał nagrodę Emmy za wybitny serial limitowany, a kostiumy Shin Nishidy również zwyciężyły. Wśród 14 nominacji znalazły się te dla Londona i Erica Bercovicciego, który zaadaptował powieść Jamesa Clavella, a także dla aktorów Mifune, Chamberlaina, Yoko Shimady, Yuki Meguro i Johna Rhysa-Daviesa. London otrzymał nagrodę DGA za koordynację i realizację tego miniserialu. Znakomita obsada obejmowała Michaela Horderna, Vladeka Sheybala i Alana Badela. Narratorem był Orson Welles (w wersjach domowych Anne Bancroft). Program zdobył nagrodę Peabody. Chamberlain i Shimada, która od czasów Shoguna zagrała tylko w kilku produkcjach, otrzymali Złote Globy. Father Figure był mocnym dramatem, opartym na powieści Richarda Pecka, o powracającym ojcu-czarniej owcy, którego porzucenie rodziny doprowadziło do samobójstwa jego żony. Teraz dzieci znów są w jego rękach i słusznie żywią urazę. Hal Linden i Timothy Hutton grają ojca i syna zwaśnionych ze sobą. Chicago Story śledził skutki postrzelenia dziecka dla policjantów, lekarzy i prawników zaangażowanych w sprawę. Craig T. Nelson i Dennis Franz zagrali główne role. Ray Sharkey otrzymał nominację do Złotego Globu za występ w roli tytułowej w The Ordeal of Bill Carney, opowieści o sparaliżowanym mężczyźnie, który zaraz straci opiekę nad dziećmi z powodu swojego stanu, oraz o sparaliżowanym od pasa w dół prawniku (Richard Crenna), który go broni. Susan Dey gra matkę zastępczą, która mierzy się z całą gamą opinii na temat swojego przedsięwzięcia w The Gift of Life. The Scarlet and the Black został oparty przez scenarzystę Davida Butlera na książce J. P. Gallaghera o ojcu Hugh O'Flahertym, watykańskim urzędniku podczas II wojny światowej, którego działalność podziemna przeciwko wojskom włoskim i nazistom uczyniła go celem zamachu. Zamiast tego przywdziewał różne przebrania, by dalej pomagać zestrzelonym alianckim lotnikom, bojownikom ruchu oporu i tym podobnym. Duża produkcja Londona zagrała Gregory'ego Pecka jako O'Flaherty'ego, z Johnem Gielgudem jako papieżem Piusem XII, Christopherem Plummerem jako nazistowską opozycją oraz Rafem Vallone, Walterem Gotelem i T. P. McKenną jako Heinrichem Himmlerem. Program otrzymał trzy nominacje do nagród Emmy. Hotel był drugim podejściem Londona do powieści Arthura Haileya po Wheels i drugim razem dla adaptacji tej powieści. Richard Quine wyreżyserował adaptację Wendella Mayesa, Hotel (1967), w wersji gwiazdorskiej z Rodem Taylorem na czele. Za trzecim razem Hotel (2003) znalazł Grega Yaitanesa reżyserującego Lance'a Kralla. Wersja Londona została wyprodukowana, podobnie jak wersja z 2003 roku, przez Aarona Spellinga, ponownie stawiając na sprawdzony materiał. James Brolin był odpowiedzialny, a wśród klienteli znaleźli się Bette Davis, Connie Selleca, Morgan Fairchild, Shirley Jones, Bill Macy, Shari Belafonte, Pernell Roberts, Lainie Kazan i inni. Jednym z najlepszych dokonań Londona był Chiefs, oparty na powieści Stuarta Woods o trzech pokoleniach szefów policji w małym południowym miasteczku, którzy nie potrafią dopaść od dawna nieuchwytnego seryjnego mordercy. Trzech aktorów grających stróżów prawa w fikcyjnym Delano na przestrzeni czterech dekad to Wayne Rogers, Brad Davis i Billy Dee Williams. Miniserial Londona rozwija się wraz z upływem czasu, a tajemnica się pogłębia w tej wciągającej prezentacji, którą napisał Robert W. Lenski, sfilmował Michel Hugo i wyprodukowali London i Martin Manulis. Charlton Heston stał na czele produkcji jako Hugh Holmes, a znakomita obsada obejmowała Keitha Carradine'a, Paula Sorvino, Stephena Collinsa, Tess Harper, Danny'ego Glovera, Victorię Tennant, Paulę Kelly, Johna Goodmana, Leo Burmeistra, Lane'a Smitha i Cary'ego Guffeya. Utwór otrzymał nominacje do nagród Emmy za wybitny serial limitowany, scenografię i występ Carradine'a. London kręcił Chiefs w Chester i Columbii w Południowej Karolinie i wokół nich. Dekadę później London sfilmował inną powieść Woodsa, Grass Roots, z Rodem Taylorem w roli głównej. Ellis Island był dużym, szeroko zakrojonym miniserialem o niczym mniej niż o doświadczeniu amerykańskich imigrantów od 1900 roku do I wojny światowej, kreślącym życie rozmaitych przybyszy. 420-minutowe widowisko CBS, Ellis Island było telewizyjnym wydarzeniem z Richardem Burtonem i jego córką Kate Burton na czele, z Claire Bloom, Peterem Riegertem, Joan Greenwood, Natashą Richardson, Fay Dunaway, Liamem Neesonem, Benem Vereenem, Ann Jillian, Milo O'Sheą, Cherie Lunghi, Alice Krige, Emmą Samms i Melbą Moore. Miniserial zdobył nagrodę Emmy za projekt kostiumów Barbary Lane, a jego pięć nominacji obejmowało te za wybitny serial limitowany oraz występy Richarda Burtona i Jillian. Dunaway zdobyła Złoty Glob za swój występ, a Vereen był nominowany. MacGruder and Loud opowiadał o małżeńskim zespole zwalczającym przestępczość. Dark Shadows wskrzesił dawny serial Dana Curtisa, dorzucając Joan Fontaine i kilka dodatków. If Tomorrow Comes..., adaptacja kryminalnego wymysłu Sidneya Sheldona, wysunęła Madolyn Smith (Osborne) na pierwszy plan jako żądną zemsty byłą skazaną, która później dołącza do Toma Berengera w kocich włamaniach. Manhunt for Claude Dallas opowiadał prawdziwą historię miłośnika dziczy, który zabił dwóch funkcjonariuszy Idaho Fish & Game Service w 1981 roku, śledzili go za zabijanie zwierzyny poza sezonem. Dallas następnie uciekł z więzienia w Boise i nadal był na wolności, gdy film ten był emitowany. Azja Południowo-Wschodnia przyciągnęła Londona do dwóch produkcji. Dadah is Death opowiadał prawdziwą historię Barbary Barlow, która walczyła wszystkimi kanałami prawnymi w Malezji, by spróbować wstrzymać egzekucję swojego amerykańskiego syna skazanego za posiadanie heroiny. Julie Christie dała znakomity występ w jednym z lepszych dokonań Londona, w którym zagrali także Hugo Weaving i Sarah Jessica Parker. Vestige of Honor był nietypowym filmem o pozostałościach wojny w Wietnamie, gdy dwóch Amerykanów w Tajlandii przychodzi z pomocą Montagnardom, rdzennym górskim plemionom Wietnamczyków. Cliff Gorman, Michael Gross, Season Hubley i Gerald McRaney zagrali role drugoplanowe. A Season of Giants opowiadał o osobistych zmaganiach Michała Anioła, z Markiem Frankelem jako artystą, F. Murrayem Abrahamem jako papieżem Juliuszem II, Johnem Gloverem jako Leonardem da Vinci, Ianem Holmem jako Medyceuszem, Ornellą Muti i Rafem Vallone. Kiss Shot wystąpiła z Whoopi Goldberg jako potencjalną zawodową bilardzistką. The Haunting of Sarah Hardy wysunął na czoło Selę Ward. Victim of Love skonfrontowała JoBeth Williams z Virginią Madsen o względy Pierce'a Brosnana. Bambi Bembenek, grana przez Lindsay Frost, była mieszkanką Milwaukee oskarżoną o zabicie byłej żony swojego męża. A Twist of the Knife był filmem pilotowym z zagadką morderstwa badaną przez dr. Marka Sloane'a Dicka Van Dyke'a, prowadzącym do serialu Diagnosis Murder. Labor of Love była nietypową historią matki i córki opartą na doświadczeniach bibliotekarki z Północnej Dakoty, Arlette Schweitzer, która została matką zastępczą. Ann Jillian i Tracey Gold zagrali razem. A Promise to Carolyn wskrzesiła 37-letnią tajemnicę wokół śmierci dziewczynki i opiera się na sprawie, która miała miejsce w McKinney w Teksasie. Siostry ofiary w średnim wieku zgadzają się przekopać swoje wspomnienia o znęcającej się nad nimi macosze, która ostatecznie została skazana za zbrodnię. Obsada Londona obejmowała Swoosie Kurtz, Deltę Burke, Shirley Knight i Grace Zabriskie. A Mother's Gift była adaptacją Earla Hamnera Jr. powieści Bess Streeter Aldrich z 1928 roku, A Lantern in Her Hand. Ta próba powtórzenia sukcesu programu typu Little House on the Prairie przez twórcę The Waltons dotyczyła pionierskiej rodziny na preriach Nebraski po wojnie secesyjnej. Nancy McKeon i Adrian Pasdar zagrali razem. London zakończył swoją długą i różnorodną karierę w filmach telewizyjnych, umieszczając Billa Cosby'ego i Roberta Culpa w I Spy Returns, prowadząc parę świątecznych klasyków, kilka filmów z Ann Jillian, dwa z Janine Turner, kilka standardowych noirów z lat dziewięćdziesiątych, obraz z Chadem Lowe'em jako Johnem Denverem, kolejny z Maureen McCormick jako Barbarą Mandrell i Jane Seymour w pełnometrażowej wersji Dr. Quinn, Medicine Woman. London był wszędzie, jeśli chodzi o historie, odniósł wielki sukces w formie miniserialu i był niezawodnym dostawcą telewizyjnych filmowych klasyków: sag o prawdziwych zbrodniach, mrocznych noirów, dramatów plenerowych, kostiumowych, filmów pilotowych i staro-hollywoodzkich wehikułów dla takich jak Hudson i Peck. London był jednym z najbardziej niezawodnych i odnoszących sukcesy reżyserów telewizyjnych długich form.