Stuart Rosenberg

Rosenberg w swoich 14 filmach fabularnych zdradzał upodobanie do nietypowej tematyki oraz cynicznych i/lub przekornych bohaterów pierwszoplanowych, z których czterech zagrał Paul Newman w Cool Hand Luke (1967), WUSA (1970), Pocket Money (1972) i The Drowning Pool (1975). Rosenberg zaczynał w serialach telewizyjnych, realizując wiele odcinków The Untouchables, The Richard Boone Show, Alfred Hitchcock Presents, The Twilight Zone, The Defenders i Ben Casey. Rosenberg był nominowany do nagrody Directors Guild of America za Cool Hand Luke. W 1963 roku otrzymał nominację do nagrody Emmy za dwuczęściowy odcinek The Defenders zatytułowany "The Madman", z Sylvią Sidney. Rosenberg nabrał telewizyjnego rozpędu dzięki Bob Hope Presents the Chrysler Theatre w połowie lat sześćdziesiątych, reżyserując George'a Pepparda w The Game with Glass Pieces, Lee Marvina w The Meal Ticket, Verę Miles w The Sojourner Carsona McCullersa (adaptacja Stirlinga Silliphanta), Simone Signoret w A Small Rebellion oraz Roberta Stacka i Felicję Farr w Memorandum for a Spy, jedynym odcinku serialu, który trwał dłużej niż godzinę. Te dwa ostatnie widowiska powtórzono w emisjach w formacie 90-minutowym, używając ich tytułów odcinków bez nadrzędnego tytułu Chrysler. Przypuszczalnie materiał wycięty z A Small Rebellion dodano na potrzeby późniejszej emisji, którą wznowiono po tym, jak Signoret otrzymała nagrodę Emmy dla najlepszej aktorki. Zagrała ona gwiazdę sceny, której producent George Maharis rozpaczliwie pragnie do swojej następnej sztuki. Pilot serialu The Name of the Game był jednym z pionierskich filmów zrealizowanych dla telewizji. Fame Is the Name of the Game z Anthonym Franciosą w roli gwiazdora dziennikarstwa ścigającego zagadkę morderstwa poprzez wykorzystanie dziennika martwej prostytutki do wykrycia zabójcy. Ten remake Chicago Deadline (1949) Lewisa Allena, opartego na powieści Tiffany'ego Thayera One Woman, napisał i wyprodukował Ranald MacDougall, a w roli drugoplanowej wystąpiła żona pisarza, Nanette Fabray. NBC zapakowała widowisko jako dobrze nagłośnione wydarzenie, co doprowadziło do rotacyjnych przygód Name of the Game w latach 1968-1971 dla Franciosy, Stacka i Gene'a Barry'ego. W pilocie wystąpili także Jill St. John, Susan Saint James (która pojawiła się również w serialu), George Macready, Robert Duvall, Jack Klugman, Jack Weston i Jay C. Flippen.