Najodważniejsi z wrogów

II wojna światowa na Pacyfiku. Na niewielkiej wysepce tkwi na swoim posterunku pluton japońskich żołnierzy. Nie posiadają oni łączności ze światem, więc ich dowódca – por. Kuroki, wobec braku rozkazów, postanawia zbudować łódź na której jego oddział będzie mógł przedostać się do jakichś miejsc stacjonowania japońskiej armii. Wkrótce jednak na wyspie rozbija się amerykański samolot transportowy z żołnierzami na pokładzie. Ocaleli z katastrofy Amerykanie szybko orientują się, że na wyspie stacjonują Japończycy i postanawiają przejąć ich łódź. Japończycy nie dają się jednak zaskoczyć – każda kolejna próba Amerykanów kończy się niepowodzeniem i stratami dla obydwu stron. Walczący postanawiają w końcu zawrzeć rozejm i z czasem przestają patrzeć na siebie jak na wrogów. Po pewnym czasie do wyspy przybija amerykańska ekspedycja ratunkowa. Dowódca Amerykanów – kpt. Bourke – proponuje por. Kurokiemu kapitulację jego oddziału. Jednak niewola jest dla japońskiego oficera czymś nie do przyjęcia. Woli walczyć i nawet zginąć niż zostać jeńcem. Dochodzi do kolejnego krwawego i niepotrzebnego starcia, w wyniku którego giną wszyscy żołnierze Kurokiego, łącznie z nim samym. Straty ponoszą również Amerykanie – tylko kpt. Bourke i dwóch jego ludzi pozostają przy życiu.