Mr. Jones (1993)

Główny bohater filmu, tytułowy Mr Jones (Richard Gere), jest osobą cierpiącą na psychozę maniakalno-depresyjną, zaburzenie, w którym okresy dojmującego smutku i obezwładniającej apatii przeplatają się z okresami wielkiej wiary we własne siły i wzmożonej aktywności. Jones dwukrotnie trafia do szpitala psychiatrycznego po ekscesach dokonanych w fazie maniakalnej, ale początkowo odmawia zalecanego przez terapeutkę, doktor Elizabeth Bowen (Lena Olin), odosobnienia w szpitalu psychiatrycznym i leczenia farmakologicznego. Powodowany jednak sympatią do urodziwej terapeutki, przystaje w końcu na leczenie. Pomiędzy Jonesem a Elizabeth zaczyna się rodzić uczucie, tym trudniejsze w realizacji, że jemu choroba utrudnia normalne funkcjonowanie społeczne, a jej – kodeks etyczny psychologa zabrania wchodzić w bliższe relacje z pacjentami.